Eins og �?sk minntist á tók hún á móti hópi Eyjakvenna um miðjan september, eða nokkrum dögum áður en hæsta viðbúnaðarstigi var lýst yfir á eyjunni vegna hættu á eldgosi. Blaðamaður ræddi við Helgu Tryggvadóttir um Balíferðina en hún var ein þeirra átta kvenna sem hópurinn samanstendur af. Ásamt henni voru þær Áróra Karlsdóttir, Bryndís Kjartansdóttir, Heiðrún Scheving Ingvarsdóttir, Jóna Sigríður Guðmundsdóttir, Kolbrún Kristjánsdóttir, Svanhvít Friðþjófsdóttir, Valgerður Helga Ingadóttir.
Vildu gera eitthvað skemmtilegt í tilefni fimmtugsafmælis
�??�?að hafði verið lengi í umræðunni hjá nokkrum í hópnum að gera eitthvað skemmtilegt þegar við yrðum fimmtugar,�?? segir Helga aðspurð út í tilefni ferðarinnar. �??Svo skilst mér að �?sk hafi farið af stað með herferðina �??Bryndís til Balí�?? og það varð úr. �?essi hugmynd var viðruð við okkur í september árinu áður og ég held að við höfum fæstar þurft að hugsa okkur um. �?sk var svo mjög dugleg að senda okkur hugmyndir að gististöðum og varð niðurstaðan sú að við gistum fjórar nætur á hóteli nálægt ströndinni og vorum svo restina af ferðinni með dásamlegt hús út af fyrir okkur í Ubud næstum við hliðina á húsinu hennar �?skar. En �?sk var algjör snilld, gerði og græjaði og á hún stóran þátt í því að ferðin var algjör snilld.�??
Langt og strangt ferðalag
Eyjan Balí er í um 12.000 km. fjarlægð frá Íslandi og ferðalagið því langt og strangt. �??Fyrsti leggur var til Kaupmannahafnar. �?egar við lentum þar kom í ljós að ríkisstjórnin var fallin. �?að var lítið mál að tengja við það að við hefðum farið af landinu. Fullt af kaffi og hlátrasköll héldu okkur vakandi meðan beðið var eftir næsta legg. �?á tók við 12 klst. flug til Singapore með þarlendu flugfélagi. Kallað var inn í vél eftir hópum og sætaröðum. �?að var first class, business class og allskonar class og clubs. Svo var kallað low class og þá loks máttum við stíga fæti í dýrðina. Eða svona næstum því. �?etta fannst okkur fyndið og veltum fyrir okkur hvort við yrðum settar í uppvaskið. �?egar komið var inn í vélina sáum við þessi líka flottu sæti, eða bása þar sem greinilega var hægt að hafa það huggulegt. Nú ætluðum við að hafa það eins og prinsessum sæmir. �?að tók smá tíma að komast í okkar sæti og þau voru bara svona venjuleg flugvélasæti. Við höfðum það þó mjög gott á leiðinni, fínt afþreyingarkerfi, stöðugt verið að troða í okkur mat og rétta okkur alls kyns dót. Sumar steinsváfu, aðrar dottuðu og þá kom sér vel að vera með dýrari týpuna af flugvélakoddum.
�?egar komið var til Singapore var stoppið stutt, rétt til þess að rölta í rólegheitum milli hliða. �??Flugið til Balí tók svo tæpa þrjár klst. sem liðu hratt. �?að var þó frekar svekkjandi að töskur þriggja voru skildar eftir í Singapore, en þær skiluðu sér í bítið morguninn eftir.
Heimleiðin var aðeins skrautlegri. Fluginu frá Balí seinkaði aðeins og þar sem við höfðum aðeins 50 mínútur á milli flugferða í Singapore vorum við farnar að sjá fyrir okkur aukanótt á lúxushóteli kostaðri af Singapore Airlines. En nei, við vorum látnar hlaupa flugvöllinn á enda og settum örugglega alls konar met í flugvallarhlaupi í flokki kvenna á miðjum aldri. En þetta hafðist og gisting í Singapore verður að bíða betri tíma.�??
Framundan var síðan 13 klst. flug til London.
�??�?egar við lentum í London leið okkur eins og við værum komnar heim, það var svo lítið eftir. Nokkrar okkar búa rétt við Leifsstöð og var ljúft að komast heim. �?rjár flugferðir á 30 klst. er alveg slatti. �?ó er rétt að geta þess að bæði Kolla og Svanhvít fóru í eina flugferð í viðbót. Bakki �?? Vestmannaeyjar, ferðalagið þeirra náði líklega 34 klst. �?trúlegt en satt þá var þetta ferðalag minna mál en við bjuggumst við, en ég neita því ekki að ég var ansi syfjuð í vinnunni daginn eftir að við komum heim,�?? segir Helga.
Hverjar eru líkurnar á að þurfa að flýja eldgos tvisvar á ævinni?
Einhverjar hræringar hafa verið í fjallinu Agung síðustu vikurnar og var hæsta viðbúnaðarstigi síðan lýst yfir á meðan þið voruð úti. Höfðuð þið einhverjar áhyggjur af þessu? �??�?ví er ekki að neita að við höfðum smá áhyggjur af Agung, enda ekki alveg ljóst í upphafi hvað hæsta viðbúnaðarstig þýddi eða hvað væri nákvæmlega í gangi. �?egar í ljós kom að við værum öruggar þarna í Ubud þá var það helst að heimferðin yrði vesen ef flug lægi niðri. En hverjar eru líkurnar á að fólk þurfi að flýja eyju vegna eldgoss tvisvar á ævinni? Líklega frekar litlar,�?? segir Helga.
Að sögn Helgu höfðu innfæddir ekki miklar áhyggjur. �??�?eir tóku þessu með jafnaðargeði og báðu okkur að senda góðar hugsanir til fjallsins. Eitthvað var um jarðskjálfta, en vanar konur á ferð og kipptum okkur ekkert sérstaklega upp við smá hristing. Ástandið setti þó strik í áætlanir í ferðinni. Daginn sem viðbúnaðarstigið var sett á hæsta stig stóð mikið til. Nokkrar ætluðu að ganga pílagrímagöngu sem innfæddir ganga á tíu ára fresti og aðrar að fara að snorkla. En þetta var allt aðeins of nálægt Agung og svæðin lokuð. Pínu svekkjandi og eina ráðið var að fá sér hvítvín, slaka á og fara í nudd. Sem var gert nokkuð oft í ferðinni. Pílagrímaferðin er ganga upp 1700 tröppur, þið lásuð rétt, 1700 tröppur. Eða voru þær kannski 17? �?að er nefnilega þannig á Balí að við tökum tvö núll af peningaseðlunum til að fá nokkurn veginn út íslenskar krónur, það sama gat alveg eins átt við tröppurnar. �?etta mátti svo útvíkka á kaloríur, kíló og bara það sem hentaði í hvert sinn. Við Heiðrún ætluðum að snorkla, en komumst að því að betra er að vera fersk heima en djúpsteikt í hafi.�??
Allir vinalegir og hjartahlýjan áþreifanleg
Líkt og �?sk þá ber Helga Balí og íbúum eyjunnar söguna vel. �??Margir hafa spurt mig hvernig var, hvernig er Balí? Stutta svarið er að Balí er allt öðru vísi. Mér fannst fólkið og samfélagið sérlega áhugavert. Allir vinalegir, hjartahlýjan áþreifanleg og það litla sem ég kynnti mér uppbyggingu samfélagsins er ávísun á að ég vil fá að vita meira. Mér sýnist nefnilega að hugtökin samfélag, samhjálp og fleiri slík séu skilgreind á allt annan hátt en við eigum að venjast. Balíbúar eru ekkert að stressa sig, umferðin er t.d. kapítuli út af fyrir sig. Merkingar á götum og umferðaljós virðast vera tillögur en ekki endilega reglur sem verður að fara eftir. Menn nota flautuna óspart, en það er til að láta vita af sér, en ekki til að skamma næstu ökumenn. Umferðin lítur sem sagt út eins og skipulagt kaos og það merkilega er að það eru allir slakir yfir því. �?g gæti haldið lengi áfram um það sem mér fannst áhugavert við Balí, en meira að segja frárennslismálin eru spennandi,�?? segir Helga.
Njótum að muna
En þegar öllu er á botninn hvolft er það samvera hópsins sem stendur uppúr. �??Við hlógum, borðuðum, spjölluðum, borðuðum aðeins meira og fengum okkur hvítt eða balískan bjór, löbbuðum, fórum í spa og leystum lífsgátuna. Eða svona næstum því. Að endingu er hér eitt af mottóunum sem urðu til í ferðinni: Njótum að muna,�?? segir Helga að lokum.