Úr fundargerð bæjarstjórnar fyrir 50 árum:

Árið 1973, þriðjudaginn 23. janúar kl. 10.00 var fundur haldinn í bæjarstjórn Vestmannaeyja á skrifstofu bæjarstjóra.  Samkvæmt fundargerð  sátu fundinn þeir Magnús H. Magnússon, bæjarstjóri,  Sigurgeir Kristjánsson, forseti bæjarstjórnar, Gunnar Sigurmundsson, Jón Traustason, Jóhann Friðfinnsson, Reynir Guðsteinsson, Guðmundur Karlsson og Guðlaugur Gíslason. Einnig voru mættir á fundinn yfirlögregluþjónn, slökkviliðsstjóri, rafveitustjóri og bæjartæknifræðingur.

Forseti kvað sér hljóðs og mælti á þessa leið. „Góðir bæjarfulltrúar, þessi bæjarstjórnarfundur er haldinn á örlagastundu. Mikill jarðeldur hefur brotist út á eyjunni okkar og ógnar nú allri byggð á Heimaey. Það mun vera með eindæmum í Íslandssögunni að flest allir íbúar heils bæjarfélags yfirgefi heimili sín fyrirvaralaust eins og gerðist hér í nótt.

Uppbyggingarsjóðurvor23

Enginn nema Guð einn veit

Það er þakkarefni að náttúruhamfarirnar hafa ekki valdið manntjóni eða slysum og einnig ber að þakka hugarró Vestmanneyinga gagnvart þessum válegu atburðum og síðast en ekki síst gifturíka framkvæmd við flutningana. Ég leyfi mér að þakka öllum sem hér hafa að unnið. Fyrir þessum fundi liggur engin dagskrá en að sjálfsögðu eru náttúruhamfarirnar umræðuefnið.

Við reynum að bjarga því sem bjargað verður, gera þær ráðstafanir sem í okkar valdi eru til hjálpar og varnar þeim ósköpum sem hér steðja að. Enginn nema Guð einn veit, hvaða stefnu eldgosið tekur en augljóst er að byggðin og höfnin eru í hættu. Við getum í því efni aðeins beðið og vonað að okkur verði forðað frá tortímingu og að fólkið fái sem fyrst að koma heim til að lifa og starfa. Það er okkar bæn.

Á fundinum færði bæjarstjórn þakkir til allra sem komu að því að flytja á brott  Vestmannaeyinga. Koma þurfti skilaboðum til skipstjórnarmanna um að þeir yrðu sjálfir að meta hvort þeir eigi að leita hafnar í Eyjum.

Einnig kemur fram að flytja þurfi þá bæjarbúa sem ekki hafi verið falin sérstök skyldustörf og voru enn í Eyjum. Ákveðið var að fara þess á leit við Almannavarnir að varðskip, Herjólfur og fleiri skip fari ekki frá Eyjum fyrst um sinn. Einnig fór bæjarstjórn þess á leit að lögreglan, slökkviliðið, sveit Björgunarfélagsins og félaga í Hjálparsveit skáta yrðu eftir í bænum fyrst um sinn. Þá fól bæjarstjórn bæjarstjóra að athuga með flutning á búfé af eyjunni.

Guðbjörg Sigurgeirsdóttir