Vélfræðingurinn Ágúst Halldórsson ætlaði sér aldrei að verða sjómaður en getur í dag ekki hugsað sér annað en að stunda sjóinn. Hann útilokar þó ekki að gerast heimavinnandi húsfaðir um fertugt.

Kominn af sjóurum og pípurum

Ágúst útskrifaðist úr Véltækniskólanum árið 2009 og lauk sveinsprófi í vélvirkjun 2011. Í dag vinnur hann sem vélstjóri á uppsjávarskipinu Álsey VE2 sem Ísfélagið í Vestmannaeyjum gerir út. Hvernig myndi Ágúst lýsa sjálfum sér? ,,�?tli ég sé ekki helmingsblanda annars vegar af líkkistuhörðum sjómönnum sem hafa eytt meirihluta ævinnar með Atlantshafið undir fótum sér og hins vegar af fjórðu kynslóðar pípurum sem kalla ekki vinnudag fullan nema hann sé átján klukkustundir.�?? Sjálfur segist Ágúst aldrei hafa ætlað að verða sjómaður, né pípari. Hann hafi alla tíð haft mikinn áhuga á fólki og ætlaði að fara í sálfræði. ,,Svo skipti ég um skoðun, fór í vélstjórn og kláraði þar 1.stig án þess að hafa farið á sjó. Síðan fór ég á sjóinn og eftir það var ekkert starf í heiminum sem ég vildi frekar vera í. �?etta var humartúr á Maríu Pétursdóttur VE14 og ég heillaðist alveg upp úr stígvélunum. �?arna voru nokkrir ljónharðir menn sem höfðu lifað tímana tvenna með áfengi, vinnu og kerlingum. �?etta voru karlar sem reyktu, blótuðu í fjórða hverju orði og voru hestduglegir til vinnu. Mér fannst geggjað að umgangast þá!�??

Enginn túr er eins

Túrarnir áttu eftir að verða fleiri og Ágúst segir að fyrstu árin hafi ekki verið beysin launalega séð. ,,Svo menn átti sig á laununum í bolfiskinum á þessum tíma þá reri ég alla túra, allt sumarið, og systir mín, sem vann með þroskaheftum í Vestmannaeyjum, var með hærri laun en ég.�?? Ágúst segir að sér hafi þó staðið á sama, svona var þetta bara. �??Frelsið sem fylgdi því að leysa landfestar, stelast í eina og eina sígarettu og finna kaldann leika um hálsinn gaf þessu gildi. �?g fann strax að þetta var lífið.�??

Er virkilega svona áhugavert að vera á sjó? �??Já, það er það. Maður veit aldrei hvað á eftir að gerast þegar maður siglir frá höfn, hvort veiðarfæri eigi eftir að rifna, hvort vélbúnaður eigi eftir að gefa sig, hvort það fiskist, hvort vindar verði hagstæðir eða jafnvel hvort allir koma heilir heim. �?að er enginn túr eins.�?? Ágúst segir að fátt í sjómennskunni komist þó nálægt loðnuvertíð. ,,Fyrir mér er hver dagur á loðnuvertíð eins og laugardagur í þjóðhátíð, nema edrú. �?vílíkt fjör og gaman!�??

Vill ekki eignast strumpastrætó

Hvar sérðu þig fyrir þér eftir fimm ár? ,,�?ar sem ég á tvö börn í dag spái ég því að eftir fimm ár verði ég kominn með þriðja krakkann og líklega búinn að láta taka mig úr sambandi því þrjú börn er alveg nóg. Mig langar helst til að komast hjá því að eignast strumpastrætó á lífsleiðinni.�?? Ágúst telur að eftir fimm ár verði hárið sömuleiðis farið að þynnast og hann annað hvort byrjaður að snoða sig eða greiða hárið yfir skallann. Hann verði enn að berjast við óblíð náttúruöfl, vinna hjá Ísfélaginu og undir tíu í fituprósentu. ,,�?g verð þó ennþá að reyna að temja mér að hugsa áður en ég tala.�??

Ágúst segir að þó eitthvað breytist og sjávarútvegur verði ekki framtíðin hjá sér þá sé engin ástæða til að örvænta því konan sé búin með viðskiptafræði og meira til. �??�?egar ég verð orðinn fertugur og hættur að sprengja í hana krökkum sé ég ekkert því til fyrirstöðu að ég hætti bara að vinna úti, verði heimavinnandi húsfaðir og láti konuna taka við keflinu.�??

Búnir að semja af okkur

Ágúst segir að sem betur fer hafi eitthvað af unga fólkinu í dag áhuga á að vera á sjó. Hann hafi þó stundum litla trú á þessum krökkum. ,,Krakkar í dag eru ofverndaðir og skemmdir af vinnuverndarlögum, mega ekki vinna nema nokkra klukkutíma á dag í kannski tvo daga og mega þá ekki vinna í fleiri daga á eftir. En það er svo sem aldrei að vita, kannski leyna þau á sér, sum hver.�?? Hann segir sjávarútveginn reyndar vera mjög heillandi fyrir marga í dag, meðan krónan sé með allt niðrum sig. Ef krónan fari hins vegar að styrkjast og launin á sjónum lækki í kjölfarið þá sé hins vegar hætt við því að austantjaldsþjóðir fari að gegna hásetastörfum á íslenskum bátum. ,,�?ess fyrir utan eru íslenskir sjómenn verst samda stétt á landinu, við höfum samið allt af okkur, eins og asnar. �?að er nánast búið að taka af okkur allan sjómannaafsláttinn sem var nú ekki neitt neitt fyrir, heldur frekar ákveðin virðing við sjómannastéttina. �?etta er auðvitað til háborinnar skammar.�?? Hann segir að þrátt fyrir þetta verði þó að líta á björtu hliðarnar. ,,Jú, jú, unga fólkið á eftir að taka við þessum skipum einn daginn og gera það með stæl. �?g efast ekki um það.�??

Greinin birstist í �?tvegsblaðinu