Síðasta áratuginn hefur verið mikil þróun í þjálfun barna og unglinga, aðstaða til íþróttaiðkunar hefur verið að batna og þjálfunin er sífellt að verða markvissari. Samhliða þessari bættri aðstöðu og aðgengi að góðri þjálfun hefur krafan um betri árangur einnig aukist, jafnt frá foreldrum, þjálfurum og íþróttafélögum. Jafnvel er þess krafist af ungum íþróttaiðkendum að sérhæfa sig sem fyrst og velja sér eina íþróttagrein þar sem æfingar eru jafnvel stundaðar allt árið um kring. Margir hafa viljað gagnrýna þessa þróun en aðrir ekki.
Hvað segja fræðimenn á þessu sviði, hvenær eiga börn að byrja að stunda hinar ýmsu íþróttagreinar, hvað skal leggja áherslu á í barna og unglingaþjálfun og á hverju byggja þeir sinn rökstuðning? Okkur félögum langar að kynna fyrir áhugasömum niðurstöður fjölþjóða rannsókna sem allar miða að því að finna út hvað mótar afreksmanninn, hvað er það sem afreksmenn eiga sameiginlegt frá fyrstu skrefum sínum í íþróttum til fullorðinsáranna.

Hvað er sjóveiki?
Sjóveiki er misræmi milli skynfæra líkamans sem senda boð til heilans um hreyfingu – kyrrstöðu.
Þegar einstaklingur er úti á sjó þá nema skynjarar í vökvafylltum gangi í innra eyra hreyfingu og senda boð til heilans að einstaklingur sé á hreyfingu. Augun senda hins vegar boð til heilans um að viðkomandi sé kyrr. Heilinn á erfitt með að vinna úr þessum misvísandi og ósamræmdu upplýsingum og sendir skilaboð til magans um að tæma sig – þ.e. veldur uppköstum.
Einkenni sjóveiki eru þreyta, ógleði, svimi, svitakóf og uppköst.
Góð ráð til að hindra sjóveiki:
Lyf við sjóveiki þ.e. lyf sem slá á einkennin og fást án lyfseðils í apóteki.
Önnur ráð:
Hvar í skipinu er best að vera o.fl.
Þungun:
Þungaðar konur sem þjást af sjóveiki mega nota koffinátín í litlum skömmtum en best er að ráðfæra sig við lækni eða lyfjafræðing.
Þunguðum konum er ekki ráðlagt að nota engifer þar sem það er ekki staðfest hvort það geti haft skaðleg áhrif á fóstur.