Kristján Möller, samgönguráðherra játar í Blaðinu í dag að það hafi verið mistök að ætla að gera Einar Hermannsson, skipaverkfræðing að blóraböggli í Grímseyjarferjumálinu. Hann hefur þegar beðið Einar afsökunar á málatilbúnaðinum á fundi í ráðuneytinu. Það heyrir til undantekninga að stjórnmálamenn íslenskir, hvað þá ráðherrar, játi þegar þeim verða á mistök. Þau tilfelli þar sem þeir biðjast afsökunar eru svo teljandi á fingrum annarrar handar. Þó svo Kristján hefði mátt gera þetta miklu fyrr, á hann hrós skilið. Fleiri stjórnmálamenn mættu taka hann sér til fyrirmyndar.Kristjáns vegna skulum við vona að þarna hafi aðeins verið á ferðinni slæm ráðgjöf aðstoðarmanna og að sá subbuskapur sem viðgekkst á síðum dagblaða í kjölfarið hafi ekki verið undan rifjum ráðherrans runnir. Vanstillingin sem þar kom fram var með slíkum endemum að erfitt var að sjá að þar væri á ferðinni maður með áralanga reynslu af fréttamennsku.

Kannski ætti ráðherrann að leita sér nýrrar ráðgjafar í almannatengslum ekki síður en í skipasmíðum.

Nú þegar þetta mál er frá hefði maður vonað að hægt hefði verið að taka á raunverulegum sökudólgum í Grímseyjarferjumálinu, þeim Árna M. Mathiesen fjármálaráðherra og Sturlu Böðvarssyni, fyrrverandi samgönguráðherra. Af þeim gögnum sem komið hafa fram í dagsljósið virðist líklegt að þeir hafi gerst sekir um lögbrot við fjárveitingar til verkefnisins og mikilvægt fyrir lýðræðisþróun í landinu að fá úr því skorið hvort svo hafi verið.

Því miður virðist Baugsstjórninni þó ætla að takast að sópa málinu öllu saman undir teppi. Það er svosem ekkert nýtt að Sjálfstæðismenn haldi hlífiskildi yfir lögbrjótum í sínum röðum, en eflaust hefðu margir ekki trúað því upp á Samfylkinguna a�� ætla að kóa með þeim í því. Hræddur er ég um að fleiri en Jóhanna Sigurðardóttir hefðu hrópað á rannsóknarnefndir fyrir aðeins fáeinum mánuðum og ekki hefði komið á óvart að sjá Kristján Möller þar fremstan í flokki.

En eins og einhver sagði, völd spilla og alger völd spilla algerlega.