�?að voru fyrirmæli frá foringjanum að skrifa �??jólalegan�?? pistil að þessu sinni enda prýðir hann baksíðuna á sjálfu jólablaðinu. �?g hélt að það yrði nú ekkert tiltökumál og fullur sjálfstrausts settist ég fyrir framan lyklaborðið á mánudaginn og hófst handa við verkið. Tveimur tímum síðar var skjalið í tölvunni enn autt.

�?g hef eytt þó nokkrum vinnutímum í desember, bæði við vinnslu aðventublaðsins og jólablaðsins, í að spyrja annað fólk hvað því finnst um hina og þessa hluti tengda jólunum, hefðir, jólalög, kvikmyndir, mat og tilfinningar svo eitthvað sé nefnt. En þegar röðin kom að mér sjálfum var lítið um svör. Mér er alls ekkert illa við jólin, þvert á móti finnst mér þau heilt yfir fín og jafnvel nauðsynleg í myrkasta skammdeginu en upprunalega voru jólin nokkurs konar skammdegishátíð þar sem tilgangurinn var öðru fremur ,,að lífga sálaryl�?? eins og þjóðháttafræðingurinn Árni Björnsson orðar það í skrifum sínum.

Mér finnst samt eins og fólk í dag sé stundum komið talsvert út af sporinu, ýmist meðvitað eða ómeðvitað og oft í skjóli hefða og venja. �?að er eins og grunngildin verði undir, samvera, kærleikur, þakklæti, gleði og að njóta þess að slaka á. Of mikið púður fer í alls kyns undirbúning, leitina að hinni fullkomnu gjöf (sem verður að vera nógu dýr líka) og allt of krefjandi verkefni í eldhúsinu. Svo er líka lykilatriði að fanga öll fullkomnu sviðsettu augnablikin á mynd og deila með Instagram vinum sínum.

Fyrir mína parta þá myndi ég segja að það góða við aðventuna og jólin sé að það ríkir einhver barnsleg eftirvænting í okkur öllum, óháð aldri. �?að er misjafnt hvers við væntum og stundum veit maður hreinlega ekki af hverju þessi tilfinning býr í brjósti manns, hún bara fylgir árstímanum. Sem námsmaður fannst mér frelsistilfinning við lok jólaprófatarnarinnar eitt það allra besta við jólin og í kjölfarið að verja meiri tíma með fjölskyldu og vinum. Sem fjölskyldumaður á maður eflaust eftir að kynnast jólunum alveg upp á nýtt og læra að meta hluti sem maður áður tók sem sjálfsögðum. Í þokkabót fær maður að upplifa jólin í gegnum börnin sín og er það sannarlega eitthvað til þess að bíða eftirvæntingarfullur eftir enda jólin fyrst og fremst hátíð barnanna. Munum bara að tileinka okkur grunngildin og hafa þau í hávegum en ekki ósiðina sem muna vonandi vaxa af okkur með tíð og tíma.