Enn og aftur er vitnað í grein Frétta af Lundaballi Helliseyinga haustið 1987 sem markaði ein mestu tímamót í skemmtanalífi Eyjamanna fyrr og síðar. Hér kemur síðasti kaflinn sem er nett upphitun fyrir Lundaballið í Höllinni á laugardaginn.

Eins og Eyjamönnum er von og vísa bárust skeyti frá  fólki um allan heim, þar á meðal frá Bombay, Þýskalandi og Vestfjarðamiðum.

Frá Kap VE fjórum barst eftirfarandi í bundnu máli:

Þið haldið ykkar sukk í dag,
og sjússarnir verða stórir.
Loðnuveiðin er komin á lag,
Kveðja, Kap VE fjórir.

Í skeyti frá Bombay mátti finna bæði skýrslu um ball og tilraun til þjóðræknis, þó að kannski ekki alveg á réttu augnabliki. Þar segir meðal annars:

„Í gærkvöldi lentum við á heljarinnar miklu balli, og auðvitað þurftum við að vera svo lítið þjóðlegir. Elli P. tók sig til og kynnti landið okkar og Eyjuna – á fimmta glasinu. Enginn vissi neitt um Ísland. En þegar líða tók á kvöldið, og hinn indverski Johnsen fór að stjórna fjöldasöng, kom í ljós að Indverjar kunna allir sem einn síðustu ljóðlínur í laginu „Kirkjubæjar Tóti“.

„Ætið verður Ellirey, yndi drauma minna.“

Skeytið lauk með góðri kveðju og skáli:
„Góða skemmtun – Skál! Gunna og Tóti.“

„Þessi brot úr lífi og sögu Eyjamanna minna okkur á að þar býr einstakur andi – blanda af húmor, alvöru, sögu, náttúru og sterkri samkennd, hvort sem menn eru á Hellisey, í Bombay eða á dýpi Vestfjarðamiða eru lokaorðin í Fréttum og eiga enn við.

Myndir Guðmundar Sigfússonar segja meira en mörg orð.

Svavar Steingrímsson stýrði Lundaballinu af miklu öryggi.