Aldrei er góð vísa of oft kveðin og það á við um Lundaballið 1987 í Alþýðuhúsinu sem Helliseyingar höfðu veg og vanda að. Allt gert með slíkum glæsibrag ekkert félag bjargveiðimanna hefur komist með tærnar þar sem Helliseyingar voru með hælana.
Frá Lundaballinu er sagt frá í Fréttum þar sem segir: Guðjón Weihe lagði til nokkrar vísur á skemmtun sem haldin var nýverið, þar sem Óskar Svavarsson Helliseyingur las upp. Þar mátti heyra bæði glettni og virðingu fyrir náttúru Eyjanna og þeim karakterum sem mótað hafa lífið þar í gegn um tíðina.
HELLISEY
Vestri við lítum Hellisey háa,
Hafsins djásn á sundinu bláa.
Þar hefur fetað um brekkur og fláa
fullhugi kátur og hraustur.
Þar hafa kappar í hamrana sigið,
þar hafa Svabbi og Minkurinn migið
og migu þá jafnan í austur.
Þessi vísa minnir á líf og leik í Hellisey – þar sem náttúran er bæði falleg og krefjandi, og húmorinn hluti af daglegu lífi. Þeir Svabbi og Minkurinn koma við sögu, sem margir þekkja – og má segja að staðarákveðin meginvindátt hafi jafnvel stýrt vissum hlutum.
ELLIREY OG BJARNAREY
Veðurofsa vondum í
vantað getur festu.
Austurskerin eru því
yfirbyggð að mestu.
Hér má greina hvernig veðráttan og náttúruöflin hafa mótað byggð og búsetu – og hvernig austurskerin, Ellirey og Bjarnarey, hafa verið metin og nýtt í samræmi við aðstæður.
Tveir traustir, Jóhannes Gíslason og Svavar veislustjóri.
ÖRNEFNI Í HELLISEY
Vestur Flatir, Flúð og Nef,
Fles og Pollinn þekki.
Nú á Gýpur, stillistef
Steðja, Sám og Kekki.
Örnefnin í Hellisey eru mörg og litrík – þau bera með sér sögur, minningar og merkingu fyrir þá sem þekkja til.
Nú er aftur komið að Helliseyingum að halda Lundaball sem verður í Höllinni á laugardaginn, 27. september. Myndir Guðmundur Sigfússon.
Meira síðar.
