�?að var vel mætt á útgáfuteiti Gísla Pálssonar á Bólstað í Eldheimum á föstudaginn. Bók Gísla, Fjallið sem yppti öxlum: Maður og náttúra, hefur vakið mikla athygli þar sem höfundur fetar nýjar slóðir. Fjallið er Helgafell og Heimaeyjargosið er að nokkru leyti sögusviðið en Gísli fer með þetta miklu lengra og setur Bólstaðarnafnið í víðara samhengi sem staðinn okkar allra, staðinn þar sem við búum, húsið, bæinn, landið og heiminn allan.
Gísli sagði frá þessum hugleiðingum sínum og las kafla úr bókinni. Athyglisverður er kaflinn sem segir frá upphafi gossins sem svo sannarlega sendi boð á undan sér. En þrátt fyrir Surtseyjargos tíu árum fyrr voru Eyjamenn alveg grandalausir.
�??Getur maður átt samleið með fjöllum og hraunbreiðum? Myndað náið samband við atburði í jarðsögunni?�?? er spurt i bókarkynningu þar sem segir að bókin fjalli á nýstárlegan hátt um �??jarðsambönd�?? fólks sem ekki eru síður mikilvæg en tengsl þess við samborgara sína.
Gísli segir frá bernsku sinni í nábýli við iðandi eldfjöll, mannlegu drama andspænis náttúruvá og þeim ógnum sem steðja að lífríki jarðar. Glíma manna við jarðelda, ekki síst í Heimaeyjargosinu árið 1973, opnar honum óvenjulega sýn inn í vanda jarðarbúa á svokallaðri mannöld sem einkennist af skaðlegum og oft óafturkræfum áhrifum manna á bólstaði sína og jörðina sjálfa.�??
�?arna fara saman hönd í hönd rithöfundurinn og mannfræðingurinn og tilhlökkunarefni að lesa hvernig til tekst.
Kynningin lofar góðu og Gísla vel tekið og ekki skemmdi að Hermann Ingi var mættur og tók nokkur lög.