Í morgun birtu Eyjafréttir svör bæjarfulltrúa um umdeilt útboð Vestmannaeyjabæjar vegna reksturs heilsuræktar í Íþróttamiðstöðinni. Fjórir af níu bæjarfulltrúum sáu þó ástæðu til að senda svar til fjölmiðilsins.

Þrír af þeim fjórum vísuðu einfaldlega á ráðgjafafyrirtækið Consensa. Það fyrirtæki hefur hins vegar haft fyrirspurnir Eyjafrétta til meðferðar í fleiri vikur án þess að svara þeim.

Kallaði eftir meira aðhaldi – svarar ekki núna

Einn þeirra sem svaraði, þó ekki efnislega var Eyþór Harðarson. Hann sagði:

„Ég vona að þú hafir skilning á því að við getum ekki verið að tjá okkur um útboðið. Consensa sér um útboðið og hefur það áður komið fram að allar fyrirspurnir varðandi það skuli sendar á þann aðila.“

Við lestur þess svars rifjaðist upp áramótagrein Eyþórs, oddvita Sjálfstæðisflokksins, þar sem hann gagnrýndi fjölmiðla í Vestmannaeyjum fyrir að ganga ekki nægilega hart eftir svörum bæjarfulltrúa.

Þar sagði hann meðal annars: „Bæjarfulltrúar eru ekki krafðir um svör hvers vegna farið er ein leið frekar en önnur og þar af leiðandi verður áhugi almennings eftir því.“

Spurningum sem ekki er svarað

Í þessu máli var meðal annars spurt um forsendur krafna sem settar eru í útboðinu – þar á meðal kröfu um að bjóðendur hafi að lágmarki 1.000 milljónir króna í eigið fé og að minnsta kosti 5.000 virka áskrifendur.

Slíkar spurningar snúa ekki að einstökum tilboðum eða viðkvæmum þáttum útboðs, heldur að almennum forsendum og stefnumótun sveitarfélagsins. Engin efnisleg svör bárust við þeim.

Ábyrgð kjörinna fulltrúa

Kjörnir fulltrúar hafa fullt svigrúm til að útskýra hvaða markmið liggja að baki slíkum kröfum og hvaða sýn þeir hafi á uppbyggingu heilsuræktar í Vestmannaeyjum – án þess að raska útboðsferli.

Sérstaklega í ljósi þess að málið hefur áður farið fyrir kærunefnd útboðsmála, þar sem niðurstaðan var sú að fyrra útboð var ógilt og Vestmannaeyjabær talinn bótaskyldur.

Þörf á svörum

Þær kröfur sem nú eru settar fram vekja spurningar um hversu margir aðilar geti raunverulega tekið þátt í útboðinu. Við fyrstu sýn virðist mögulegur hópur bjóðenda mjög takmarkaður.

Á sama tíma er reksturinn boðinn út á evrópska efnahagssvæðinu, sem ætti að jafnaði að miða að aukinni samkeppni. Þegar þessi tvö atriði fara saman vaknar sú spurning hvort útboðið sé í reynd opið eða hvort skilyrðin þrengi það svo að aðeins örfáir aðilar komi til greina.

Hvers vegna spyrja – ef engin svör fást?

Það er eðlilegt að fjölmiðlar leiti svara við slíkum spurningum. Það er jafn eðlilegt að ætlast til þess að kjörnir fulltrúar svari þeim. Ef fyrirspurnir eru sendar – en svör berast ekki – vaknar sú spurning hvers vegna yfirhöfuð er hvatt til umræðu og aðhalds.

Útboð sem ekki þolir spurningar vekur eðlilega upp spurningar.

Tryggvi Már Sæmundsson
Ritstjóri Eyjafrétta.