Það er ákveðin þreyta farin að setjast í umræðuna í Vestmannaeyjum. Ekki vegna þess að við höfum sagt of mikið, heldur vegna þess að við þurfum sífellt að minna á það sama. Við þurfum að minna á að samgöngur eru ekki lúxus. Við þurfum að minna á að innviðir eru ekki aukaatriði. Og við þurfum, enn og aftur, að minna á að Vestmannaeyjar eru hluti af Íslandi, ekki jaðarsvæði sem má gleymast.

Samgöngur sem lífæð

Skerðingar á ferjusamgöngum og tafir á uppbyggingu Landeyjahafnar þýða einfaldlega eitt: Óöryggi í daglegu lífi.

Við erum ekki að tala um þægindi. Við erum að tala um grunnforsendu þess að samfélag geti starfað.

Tafir, frestanir og röng forgangsröðun

Framkvæmdir dragast. Áætlanir færast til. Forgangurinn er óljós.

Og niðurstaðan er skýr: Vestmannaeyjar sitja ekki við sama borð og önnur samfélög.

En hér er staðreyndin: við erum að skila

Loðnuvertíðin sýndi það enn og aftur.

Fyrirtæki í Eyjum skapa verðmæti sem skila sér beint inn í íslenskt hagkerfi.

Þetta eru tekjur, störf og gjaldeyri fyrir landið allt.

En það stoppar ekki þar.

Framtíðartekjurnar eru að verða til

Í Vestmannaeyjum er að byggjast upp fiskeldi sem mun skila umtalsverðum útflutningstekjum á komandi árum.

Þetta er hluti af einni hraðast vaxandi atvinnugrein landsins.

Með öðrum orðum: Við erum ekki bara að skila í dag, heldur líka á morgun.

Það er líka trú á Eyjunum

Á sama tíma og ríkið dregur lappirnar er annað að gerast.

Nýir og öflugir aðilar hafa bæst í hluthafahóp Eyjaganga og styrkt undirbúning verkefnisins verulega.

Það er ekki gert af tilviljun.

Fjárfestar setja ekki fjármagn í verkefni nema þeir sjái raunveruleg tækifæri. Þeir sjá það sem við vitum: Að Vestmannaeyjar eru samfélag með mikla möguleika.

Og hvað fáum við á móti?

Á meðan Vestmannaeyjar:

• skila milljörðum í gegnum sjávarútveg
• eru að byggja upp nýjan útflutningsiðnað
• styrkja gjaldeyristekjur þjóðarbúsins
• og laða að sér fjárfestingu til framtíðar

þá fáum við:

• skerta samgönguáætlun
• frestaðar framkvæmdir
• og sífelldar tafir

Þetta er ekki jafnvægi.

Þetta er einfaldlega ekki sanngjarnt.

En hvað ætlum við að gera?

Við í Miðflokknum leggjum fram skýra sýn:

1. Samgöngur sem grunninnviðir

Full og stöðug fjármögnun Landeyjahafnar og ferjusiglinga.

2. Ríkið taki ábyrgð

Innviðir sem standa undir þjóðartekjum eiga að vera fjármagnaðir af ríkinu.

3. Framkvæmdir með skýrum tímamörkum

Ekki fleiri frestanir, heldur ábyrgð og eftirfylgni.

4. Verðmætasköpun skili sér heim

Samfélag sem skapar verðmæti á að fá sanngjarnan hlut til baka í innviðum.

Stóra myndin

Vestmannaeyjar eru ekki jaðar.

Við erum:

• ein af lykilstoðum sjávarútvegs
• hluti af ört vaxandi fiskeldisiðnaði
• samfélag sem er að byggja upp framtíðartekjur fyrir Ísland
• og staður þar sem fjárfestar sjá framtíð

Þetta er ekki kostnaður.

Þetta er fjárfesting.

Spurningin er einföld

Við erum ekki að biðja um forréttindi.

Við erum að krefjast sanngirni.

Ef Vestmannaeyjar geta:

• skapað verðmæti í dag
• byggt upp tekjur morgundagsins
• og laðað að sér fjárfestingu

þá er lágmark að innviðirnir fylgi með.

Eyjarnar skila – ríkið þarf að standa við sitt.

Jóhann Ingi Óskarsson