Ég verð að viðurkenna það að ég skammast mín fyrir samflokksmenn mína í borgarstjórn Reykjavíkur þessa dagana. Maður hefði ekki að óreyndu trúað því að Sjálfstæðismenn myndu haga sér svona þegar þeir kæmust til valda. Það virðist sem þeirra helsta markmið sé að færa borgina aftur um þau fáu framfara skref sem stigin voru á valdatíma R-listans. Að menn sem á tyllidögum kenna sig við frjálshyggju og frjálslynda hugsun, skuli berjast fyrir minni þjónustu til handa borgarbúum og gestum þeirra, með einhverjar óljósar hugmyndir um ógn og ofbeldi í miðborginni sem afsökun.
Nú hef ég verið vel „aktífur” í skemmtanalífinu hér í Reykjavík undanfarin ár, og þannig tekið þátt í hinu týpíska miðbæjarbrölti hins drukkna borgarbúa. En aldrei hef ég orðið vitni að þessari ofboðslegu öldu ofbeldis sem fjölmiðlar virðast gefa sér að tröllríði öllu um helgar. Raunar heyrði ég frétt þess efnis um daginn að, samkvæmt athugunum einhvers við Félagsvísindadeild HÍ, hefði ofbeldi í borginni hreint ekkert aukist. Þvert á móti, ef litið væri til aukins mannfjölda, þá hafi í raun dregið úr ofbeldinu. Ég reyndar man ekki fullkomlega hvað kom fram í fréttinni, fylgist ekkert of vel með þegar ég heyrði hana. En átti nú von á að það yrði fjallað meira og betur um þetta næstu daga á eftir. Þar skjátlaðist mér heldur betur. Íslenskir fjölmiðlar virðast engann áhuga hafa á því að flytja svona fréttir. Þær eru ekki nógu krassandi, selja ekki nógu mörg blöð, tímarit eða auglýsingar. Fólk vill láta hræða sig, þótt það viðurkenni það kannski ekki, þá hafa flestir gaman að hrollvekjum, og vilja geta hneykslast á framferði „unglinganna” í miðborginni.
En forræðishyggjan í reykvískum afturhalds-Sjöllum, að vilja forða okkur ósjálfbjarga óvitunum frá bráðum bana í miðborginni um helgar af völdum siðblindra ofbeldisseggja í ljósi „hysterískrar” fjölmiðla umfjöllunar. Er kannski skiljanlegri, og fremur afsakanleg sem föðurleg umhyggja, en þeir fordómar í garð reykvísks ógæfufólks sem borgarstjóri hefur opinberað með nýlegum ummælum sínum. Hann telur það nauðsynlegt að loka áfengisversluninni í miðbænum, eða að minnsta kosti að banna þeim að selja kældan bjór í stykkjatali, svo að „venjulegt” fólk þurfi ekki að afbera það að sjá þetta ógæfufólk á hinum háheilaga Austurvelli. Fremur en að reyna að bjóða þessu fólki upp á aðstoð við að koma undir sig fótunum að nýju, telur borgarstjóri skipta mestu máli að koma í veg fyrir þá áþján „venjulegs” fólks að þurfa að umgangast þessa „róna“. Þetta ógæfusama fólk, sem eins og gengur ber mismikla ábyrgð á eigin stöðu.



















Skráðu þig á fáðu nýjustu tilkynningar fyrst
Hvað er sjóveiki?
Sjóveiki er misræmi milli skynfæra líkamans sem senda boð til heilans um hreyfingu – kyrrstöðu.
Þegar einstaklingur er úti á sjó þá nema skynjarar í vökvafylltum gangi í innra eyra hreyfingu og senda boð til heilans að einstaklingur sé á hreyfingu. Augun senda hins vegar boð til heilans um að viðkomandi sé kyrr. Heilinn á erfitt með að vinna úr þessum misvísandi og ósamræmdu upplýsingum og sendir skilaboð til magans um að tæma sig – þ.e. veldur uppköstum.
Einkenni sjóveiki eru þreyta, ógleði, svimi, svitakóf og uppköst.
Góð ráð til að hindra sjóveiki:
Lyf við sjóveiki þ.e. lyf sem slá á einkennin og fást án lyfseðils í apóteki.
Önnur ráð:
Hvar í skipinu er best að vera o.fl.
Þungun:
Þungaðar konur sem þjást af sjóveiki mega nota koffinátín í litlum skömmtum en best er að ráðfæra sig við lækni eða lyfjafræðing.
Þunguðum konum er ekki ráðlagt að nota engifer þar sem það er ekki staðfest hvort það geti haft skaðleg áhrif á fóstur.