
Þá er komið að elsta syninum, Matthíasi, sem fetaði í fótspor föður síns sem skipstjóri og útgerðarmaður.
„Ég byrjaði árið 1961 að róa með pabba á Leó, sautján ára gamall. Við vorum mikið hér vestan við Eyjar, það var áður en Surtur byrjaði að gjósa haustið 1963. Við vorum á trolli og aflinn var mestmegnis sólkoli sem við sigldum með til Englands,“ segir Matthías um upphaf sjómennsku sinnar. Matthías er elstur systkinanna, fæddur 1944, og lauk prófi frá Stýrimannaskólanum árið 1966.
„Aldrei var togað lengur en í einn og hálfan tíma. Það var alltaf verið að hífa og lítið um svefn hjá okkur peyjunum. Við hugsuðum fyrst og fremst um gæðin og notuðum alltaf mikinn ís. Góð meðferð á fiski skilaði hærra verði í Englandi.“
Lengi var sagt að Óskar sækti sjóinn stíft. Matthías tekur undir það en segir varkárnina þó standa upp úr.
„Ef eitthvað var að veðri var alltaf skálkað lúgu og gengið tryggilega frá öllu. Þá var maður alveg öruggur. Í þessu var hann mjög strangur, og líka þegar við vorum á leiðinni austur með landi. Þá voru skilaboðin: Aldrei fara inn fyrir 50 faðma út af Merkjunum. Þarna úti var mun betra sjólag og hægara að sigla.“
Matthías segir að aðgætni á sjó hafi einkennt sjómenn í fjölskyldunni fyrr og síðar.
„Matthías afi drukknaði 24. janúar 1930 þegar Ari fórst austan við Eyjar í vitlausu veðri. Ég held að hann sé sá eini sem hefur farið í sjóinn í allri ættinni.“

Enginn fíflagangur á dekki, takk
Árin á Leó voru góður skóli og fyrir það er Matthías þakklátur.
„Maður fattaði ekki fyrr en mörgum árum seinna hve miklu máli þetta skipti. Það eru mörg atriði á sjó sem þarf að pæla í. Pabbi fór alltaf varlega og lét strákana heyra það ef þeir voru með einhvern fíflagang á dekkinu,“ segir Matthías og rifjar upp sögu af pabba sínum þegar hann var í gagnfræðaskóla.
„Hann gat verið harður. Hann kallaði í mig og sagði mér að koma niður í kró. Ég sagðist ekki koma því ég væri að læra ljóð. Þá sagði hann: ‘Andskotastu til að koma niður eftir. Þú kemst ekkert áfram í lífinu á einhverjum ljóðum!’ Auðvitað fór maður.“
Matthías byrjaði snemma í útgerð og keypti Metu VE árið 1971 með Birgini Ólafssyni. Síðar létu þeir smíða Bylgju VE, sem urðu tvær. Hann gerir enn út Bylgju, sem er í eigu fjölskyldunnar. Skipstjóri er Óskar Matthíasson yngri ásamt Agnari Guðnasyni.
Úr Sjómannadagsblaðinu 2023.
Hvað er sjóveiki?
Sjóveiki er misræmi milli skynfæra líkamans sem senda boð til heilans um hreyfingu – kyrrstöðu.
Þegar einstaklingur er úti á sjó þá nema skynjarar í vökvafylltum gangi í innra eyra hreyfingu og senda boð til heilans að einstaklingur sé á hreyfingu. Augun senda hins vegar boð til heilans um að viðkomandi sé kyrr. Heilinn á erfitt með að vinna úr þessum misvísandi og ósamræmdu upplýsingum og sendir skilaboð til magans um að tæma sig – þ.e. veldur uppköstum.
Einkenni sjóveiki eru þreyta, ógleði, svimi, svitakóf og uppköst.
Góð ráð til að hindra sjóveiki:
Lyf við sjóveiki þ.e. lyf sem slá á einkennin og fást án lyfseðils í apóteki.
Önnur ráð:
Hvar í skipinu er best að vera o.fl.
Þungun:
Þungaðar konur sem þjást af sjóveiki mega nota koffinátín í litlum skömmtum en best er að ráðfæra sig við lækni eða lyfjafræðing.
Þunguðum konum er ekki ráðlagt að nota engifer þar sem það er ekki staðfest hvort það geti haft skaðleg áhrif á fóstur.