Vetrarvertíðin er á lokametrunum og víða er handagangur í öskjunni – bæði á Íslandi og í Portúgal. Eyjafréttir endurbirta hér áhugaverða umfjöllun frá Vinnslustöðinni um hvernig vertíðin tengist áframhaldandi vinnslu og markaði erlendis, og hvernig störf fólks spanna þessa löngu leið frá hafi til hátíðarborðs.
Vetrarvertíðin á Íslandsmiðum er nú á lokaspretti og hefðbundin vertíðarlok nálgast, en þau eru 11. maí. Um það leyti hefur hrygningu þorsksins að mestu lokið og fiskurinn gengur af grunninu. Afli dregst þá saman og gæði fisksins breytast.
Undanfarna mánuði hefur verið mikil törn hjá starfsfólki Vinnslustöðvarinnar, bæði til sjós og lands. Keppst er við að nýta tímann vel á meðan vertíðarþorskurinn er sem bestur – stór og góður fiskur sem skilar verðmætum afurðum.
Á sama tíma og vertíðinni lýkur hér heima er önnur törn að hefjast sunnar í Evrópu. Hjá Grupeixe, dótturfélagi Vinnslustöðvarinnar í Portúgal, taka við annasamir tímar. Afurðum vertíðarinnar er skipað út jafnharðan og þær eru tilbúnar, og þar fer fiskurinn í þurrkun og pökkun áður en honum er dreift til kaupenda.
Þó afhendingar standi yfir allt árið ná þær hámarki þegar líður að jólum. Á aðfangadagskvöld neyta Portúgalar um 5.000 tonna af söltuðum þorski, og því er mikið magn selt á síðustu vikum fyrir hátíðarnar. Í raun má segja að jólaundirbúningur í Portúgal hefjist snemma árs – hér á Íslandsmiðum.
Þessi samfellda keðja frá veiðum til neyslu byggir á krafti vinnandi fólks. Sjómenn, fiskvinnslufólk og starfsfólk í Portúgal leggja öll sitt af mörkum til að tryggja að afurðirnar komist alla leið – frá köldum sjó í norðri til hátíðarborða í suðri.
Á tímum þar sem við fögnum vinnandi fólki, ekki síst í kringum 1. maí, er tilefni til að staldra við og minnast þess hversu víðfeðmt og samtengt þetta starf er – og hversu mikilvægur þáttur hver og einn er í heildinni.