Fáir viðburðir í íslensku menningarlífi hafa náð að tengja saman náttúru, sögu og tónlist með jafn áhrifamiklum hætti og Bergmál gerði á Þingvöllum á laugardaginn. Frá fyrstu tónum dagsins ríkti einstök stemning á svæðinu þar sem kynslóðir komu saman til að njóta tónlistar í umhverfi sem á sér fáa líka. Þingvellir skörtuðu sínu fegursta í blíðskaparveðri og allt virtist ganga upp frá upphafi til enda.

Rétt eins og Þjóðhátíð í Herjólfsdal byggir Bergmál á samspili tónlistar, náttúru og samveru. Munurinn er að Þjóðhátíð byggir á aldargömlum hefðum og þeirri einstöku umgjörð sem Herjólfsdalur er. Bergmál er hins vegar nýr viðburður, hugarfóstur Jökuls Júlíussonar úr Kaleo og Jakobs Frímanns Magnússonar.

Tónlist ómaði allan daginn af tveimur sviðum þar sem um 20 þúsund gestir nutu dagsins í einstöku veðri. Með yfirgripsmikilli dagskrá, glæsilegri sviðsuppsetningu og fjölda listamanna urðu tónleikarnir að öllum líkindum þeir stærstu sem haldnir hafa verið á Íslandi frá upphafi. Á helgasta stað þjóðarinnar sameinaðist íslenskt tónlistarlíf í allri sinni fjölbreytni.

Fram komu margir af fremstu tónlistarmönnum landsins og flutningur var í hæsta gæðaflokki. Þegar Stuðmenn stigu á svið var Karlakórinn Fóstbræður þeim til halds og trausts, sem hæfði vel þeim þjóðlega anda sem sveif yfir Þingvöllum. Meðal annarra sem fram komu voru Emilíana Torrini, Mugison, GDRN, Helgi Björnsson, Hjálmar, KK, Júníus Meyvant og Árný Margrét. Hvert þeirra setti sinn svip á dagskrána og saman mynduðu þau heilsteypta tónlistarveislu þar sem ólíkir tónlistarstílar runnu saman í eina heild.

KALEO var án efa einn af hápunktum kvöldsins. Sveitin hefur á undanförnum árum skipað sér í fremstu röð íslenskra tónlistarsveita á alþjóðavísu með lög á borð við Way Down We Go, All the Pretty Girls, No Good, I Can’t Go On Without You og Break My Baby. Kraftmikill rokktónn sveitarinnar og sérkennandi rödd Jökuls Júlíussonar naut sín einstaklega vel undir klettaveggjum Þingvalla.

Hjartnæmasta stund dagsins kom þó undir lok tónleikanna þegar Júníus Meyvant steig á svið. Hann kallaði foreldra sína, Unni og Simma, sem bæði eru þekkt tónlistarfólk, til liðs við sig. Með strákunum í Kaleo og fleiri tónlistarmönnum fluttu þau Eyjalögin Minning um mann og Ég veit þú kemur. Það var augnablik sem snerti viðstadda djúpt og undirstrikaði þann persónulega og mannlega tón sem einkenndi tónleikana. Því miður misstu allt of margir af þessu einstaka lokaatriði þar sem margir voru þegar lagðir af stað heim, en þeir sem urðu vitni að því munu seint gleyma.

Ekki má heldur gleyma þeim sem fylgdust með heima. Útsending Sjónvarps Símans var til fyrirmyndar og færði landsmönnum tónleikana inn í stofu af mikilli fagmennsku. Myndvinnsla, hljóð og framsetning gerðu þeim sem ekki komust á Þingvelli kleift að upplifa stemninguna.

Ef marka má viðtökur gesta og umfjöllun að loknum tónleikunum hefur Bergmál á Þingvöllum tekist það sem fáum nýjum viðburðum tekst – að skapa nýja hefð nánast á einni kvöldstund. Þjóðhátíðin í Vestmannaeyjum verður áfram einstök í íslenskri menningu, en Bergmál hefur sýnt að pláss er fyrir nýjan stórviðburð sem sameinar þjóðina með tónlist, náttúru og sögu á ógleymanlegan hátt. Þegar síðustu tónarnir dóu út yfir Almannagjá sitja eftir minningar um dag sem gæti markað upphaf nýrrar og glæsilegrar hefðar í íslensku tónlistarlífi.

Ómar Garðarsson – Var ekki á staðnum en naut í gegnum Sjónvarp Símans sem skilaði sér vel heim í stofu. Fagmennska upp á tíu. Myndir úr sjónvarpi.