Það hefur margt breyst frá því þessi mynd var tekin. Tekin að vetrarlagi en hvenær vitum við ekki. Guðmundur Jónsson í Safnahúsi sendi okkur myndina sem er úr ljósmyndasafni Vestmannaeyjabæjar. Sýnir hún svæðið þar sem kartöflugarðarnir voru í notkun allt fram til 1973 að uppbygging hófst í kjölfar gossins 1973. 

Í athyglisverðri grein Árna Árnasonar, símritara um lífskjör þurrabúðarmanns í Eyjum um aldamótin 1900 segir: Kartöfluræktun hér hóf fyrst Jóhanna Roed veitingakona um 1850. Útsæðið var frá Skotlandi, blárauðar kartöflur, er reyndust hér mjög vel og voru lengi við líði hér. Frá eyjunum barst kartöfluræktunin til nærsveitanna á landi. Árið 1853 voru hér 60 kálgarðar, frá 7 ferföðmum að stærð.  

Langstærsti garðurinn var 61 ferfaðmur. 1859 var kálgarðatalan komin upp í 100 og margir garðanna yfir 60 ferfaðmar og upp í 110 ferfaðma. 1907 voru kartöflugarðar hér alls að stærð 15519 ferfaðmar. Uppskera þá af garðávöxtum hjá þeim, er mest höfðu, 20—30 tunnur og þar yfir. Sigurður Sveinsson í Nýborg skaraði fram úr í kartöflurækt. Kartöflurækt er nú orðin allmikil hér. Ræktun á matarkáli er nú töluverð, sem og rabarbara.“