Eftir Ásmund Friðriksson.

Jón Óskar Hafsteinsson listamaður fór mikinn í færslu á fésbókarsíðu sinni og sakar mig um að fara gegn „veikburða ferðaþjónustu í Vestmannaeyjum.“ En það komst í fréttirnar að ég ætlaði að láta gamlan draum um persónulega leiðsöguþjónustu rætast á komandi sumri.  Jón Óskar opnaði leið fyrir skítkast í minn garð, viðbjóðslegar ávirðingar sem segja meira um þá sem slíkt láta frá sér fara en mig.

Ég má  þola óbilgjarnra og oft svívirðilega gagnrýni fyrir það sem aðrir þingmenn taka sér fyrir hendur án þess að nokkrum manni detti í hug að gera við það athugasemdir.

Fjöldi þingmanna hefur á þeim 10 árum sem ég hef setið á þingi sinnt öðrum störfum samhliða þingmennsku. Stundað kennslu, lögfræðistörf, sinnt fyrra starfi að hluta, rekið fyrirtæki, sinnt lausa verkefnum og stundað landbúnað og nám. Nýlega var heilsíðuviðtal við bónda sem einnig er þingmaður, þar sem hann var að sinna sauðburði á þingtíma. Ég kannast ekki við að bóndinn eða það fólk hafi verið ásakað um siðleysi.

Í viðtali við Heimildina 5. mars 2022- segir, Ró­bert Mars­hall, fyrr­ver­andi þing­mað­ur og leið­sögu­mað­ur, „að það að vera í nátt­úr­unni veiti sér ham­ingju og lífs­fyll­ingu. Hann seg­ir úti­vist hafa ver­ið mót­vægi við starf þing­manns­ins og hann upp­lifi enn þá til­finn­ingu að verða bergnum­inn í nátt­úr­unn.“ Á meðan Róbert var á þingi, árin 2009 til 2016, og eins þegar hann var upplýsingafulltrúi, sinnti hann leiðsögumennskunni í hjáverkum.

En það þykir ekki tiltökumál að saka mig um siðleysi ætli ég mér að ferðast með 1 – 4 einstaklinga í ferð til Vestmannaeyja og segja þeim frá Eyjum og sögu þeirra. Það var ekki siðleysi þegar ég fór á sjó eða stundaði ýmis samfélagsleg verkefni, það er kannski ekki nógu fínt fyrir þá sem illa eru haldnir af malbikseitrun þéttbýlisins.

Ég er ekki að taka neitt frá neinum og finn fyrir miklum stuðning frá Eyjamönnum. Veit ekki til þess að fyrirtæki í Eyjum eða Eyjamenn ætli að vera með einstaklingsmiðaða ferðaþjónustu á þeim vettvangi sem ég ætla að hasla mér völl á. Ég mun ekki koma til Eyja og taka eitthvað frá þeim sem þar vinna í ferðaþjónustu. Ég mun færa þeim ferðmenn sem eyða þar fjármunum í upplifanir, mat og minjagripi. Hvaða siðleysi er í því?  Ég hafði líka haft áhuga á því að heimsækja listamenn sem þar búa og starfa. Eru margir að sinna því, eða er það siðlaust? Er þetta árásir á veikburða ferðaþjónustu eins og Jón Óskar kýs að kalla þessa blómlegu atvinnugrein í Eyjum.

Framsetning starfsmanns á visir.is við fésbókarfærslu Jóns Óskars er eingöngu til þess að draga persónu mína niður í svaðið. Sameiginlegt markmið starfsmannsins og Jóns Óskars er sóðaskapur. Eða ætlar Kristinn Haukur Guðnason starfsmaður á visir.is að halda áfram að fjalla um störf eða áhugamál þingmanna í þeirra frítíma og draga fleiri í svaðið. Nú er komið fram að margir eru í sömu sporum og spurning hvort blaðamaðurinn hafi dug í sér til að fjalla um þessi mál af hlutleysi og jafnræði.

Það er orðin sjálfsagður hlutur af þeim sem flytja fréttir í samfélaginu að taka út einstaklinga og níða af þeim skóna án þess að þeir hafi brotið af sér. Glannalegar fyrirsagnir með sláandi ásökunum meiða allt venjulegt fólk. Það er kannski það versta, að til þess er leikurinn gerður.

Ásmundur Friðriksson

Höfundur er alþingismaður.