Við vit­um að það fór til Eyja, en síðan er það týnt og tröll­um gefið
Hrekkju­svín­in sjást hér standa á Skóla­vörðuholt­inu árið 1972. Verkið var í Vest­manna­eyj­um um haustið þetta sama ár og varð mögu­lega gos­inu að bráð í janú­ar 1973. Ljós­mynd/ Bók­in Úti­sýn­ing­arn­ar á Skóla­vörðuholti 1968-1972.

Eng­ar ábend­ing­ar hafa borist um hvar Hrekkju­svín­in, eitt af verk­um Þor­bjarg­ar Páls­dótt­ur mynd­höggv­ara, eru niður­kom­in í dag. Þetta seg­ir Stefán Andrés­son, son­ur Þor­bjarg­ar, sem ný­lega aug­lýsti á Face­book-síðunni Gaml­ar ljós­mynd­ir eft­ir vís­bend­ing­um um af­drif verks­ins. Hrekkju­svín­in, sem sýn­ir tvo drengi hrekkja stúlku, var á úti­sýn­ingu á Skóla­vörðuholt­inu árið 1972 og var svo síðar þetta sama ár, sent ásamt öðrum verk­um til Nes­kaupstaðar og svo til Vest­manna­eyja sem hluti af átak­inu List um landið. „Við systkin­in höf­um séð mynd­ir af verk­inu á báðum stöðum en í dag vit­um við ekk­ert um verkið,“ skrif­aði Stefán í Face­book-fyr­ir­spurn sinni.

Stefán seg­ir í sam­tali við mbl.is í dag að hann hafi þó fengið eitt bréf frá konu sem hafi bent hon­um á gosið sem hófst í Vest­manna­eyj­um 23. janú­ar 1973. „Hún spurði hvort ekki gæti verið að verkið hefði bara farið und­ir hraun, hafi það enn verið í Eyj­um þegar það byrjaði að gjósa. Þetta er eins lík­leg skýr­ing og hver önn­ur og jafn­vel lík­legri,“ seg­ir Stefán og kveður það vissu­lega út­skýra af hverju ekk­ert hafi spurst til Hrekkju­svín­anna síðar.

„Það fer ekk­ert á milli mála ef þetta er ein­hvers staðar til, þá þarf ekk­ert að tékka á því hvort að mamma gerði það, því hún er ein­stök í heim­in­um,“ sagði Stefán í viðtali við mbl.is fyrr í mánuðinum og vís­aði þar til þess hversu auðkenn­an­leg­ar fíg­úr­urn­ar í verk­um móður hans séu. Hver og ein sé um 150-170 sm há. „Þannig að þetta er ekk­ert smá­verk,“ sagði hann þá.

Man eft­ir þeim á tún­inu í Eyj­um
„Kon­an sagðist hafa þekkt fólk í Vest­manna­eyj­um og það myndi ekki eft­ir því að þess­ar stytt­ur hefðu verið neins staðar ann­ars staðar en á tún­inu þar sem þær voru sýnd­ar,“ seg­ir Stefán. Verk­in komu til Eyja í ág­úst – sept­em­ber 1972 og því get­ur vel verið að það hafi ílengst þar fram í vet­ur­inn.

„Vor­um ein­hvern tím­ann að tala um hvort Hrekkju­svín­in hefðu komið aft­ur til Reykja­vík­ur með Rík­is­skip­um og það er eins eng­inn hafi hugsað um að senda verkið af stað,“ seg­ir Stefán og kveðst vissu­lega hafa kosið að frétta frek­ar af Hrekkju­svín­un­um inni í geymslu ein­hvers staðar.

„Við verðum þó lík­lega bara að kyngja því að þetta sé það sem hafi gerst. Það eru til mynd­ir af verk­inu og við vit­um að það fór til Eyja, en síðan er það bara týnt og tröll­um gefið.“

Sé ein­hverj­um kunn­ugt um af­drif Hrekkju­svín­anna er sá beðinn um að hafa sam­band við Stefán í gegn­um net­fangið stand@mi.is.

Mbl.is greindi frá.

Nýjustu fréttir

Viljum frekar byggja upp en að rífa niður 
Dæluskipið Álfsnes á Bíldudal
Ótrúlegt að 1.200 manns taki þátt í prófkjöri í svona litlu samfélagi 
Lagt til að ráðist verði í könnunarveiðar á humri
Vel heppnaðri loðnuvertíð lokið
Jón Þór leiðir lista Miðflokksins – Sæunn er bæjarstjóraefnið
Fyrri ferð föstudags felld niður
Elliði Snær markahæstur gegn Svíum
Eyjafréttir
Friðhelgisyfirlýsing

Þessi vefsíða notar fótspor til að við getum veitt þér bestu notendaupplifun. Upplýsingar um fótspor eru geymdar í vafranum þínum og framkvæma aðgerðir eins og að þekkja þig þegar þú kemur aftur á vefsíðu okkar og hjálpa teymi okkar að skilja hvaða hluta vefsíðunnar þér finnst áhugaverðast og gagnlegast.