Norðsnjáldra rak á land í Klaufinni í Vestmannaeyjum fyrir nokkrum dögum, trúlega á sunnudag. Snjáldrinn er af tegund svínhvela og heldur sig yfirleitt á djúpsævi langt frá landi. Sjaldgæft er að dýr af þessari tegund reki hér á land. Annar slíkur fannst þó á Snæfellsnesi síðasta vetur, en sá fyrsti við Breiðdalsvík 1992.
Í Eyjum var um karldýr að ræða sem var tæplega fimm metrar að lengd, en norðsnjáldrar geta orðið um 1,5 tonn á þyngd. Sýni hafa verið tekin úr dýrinu, sem verða rannsökuð á vegum Hafrannsóknastofnunar. Hausinn hefur verið fjarlægður af dýrinu og verður sníkjudýr sem fannst í höfði þess rannsakað sérstaklega. Hausinn er fremur lítill og frammjór eins og sjá má af myndinni. Karldýr svínhvela eru með tvær tennur, en kýrnar eru tannlausar.
Talið er að fimm tegundir svínhvela sé að finna í N-Atlantshafi og er norðsnjáldri sá eini sem hefur fundist við Ísland. Lítið er vitað um útbreiðslu og fjölda norðsnjáldra.
Hvað er sjóveiki?
Sjóveiki er misræmi milli skynfæra líkamans sem senda boð til heilans um hreyfingu – kyrrstöðu.
Þegar einstaklingur er úti á sjó þá nema skynjarar í vökvafylltum gangi í innra eyra hreyfingu og senda boð til heilans að einstaklingur sé á hreyfingu. Augun senda hins vegar boð til heilans um að viðkomandi sé kyrr. Heilinn á erfitt með að vinna úr þessum misvísandi og ósamræmdu upplýsingum og sendir skilaboð til magans um að tæma sig – þ.e. veldur uppköstum.
Einkenni sjóveiki eru þreyta, ógleði, svimi, svitakóf og uppköst.
Góð ráð til að hindra sjóveiki:
Lyf við sjóveiki þ.e. lyf sem slá á einkennin og fást án lyfseðils í apóteki.
Önnur ráð:
Hvar í skipinu er best að vera o.fl.
Þungun:
Þungaðar konur sem þjást af sjóveiki mega nota koffinátín í litlum skömmtum en best er að ráðfæra sig við lækni eða lyfjafræðing.
Þunguðum konum er ekki ráðlagt að nota engifer þar sem það er ekki staðfest hvort það geti haft skaðleg áhrif á fóstur.