Það var ekki mikið pláss í Kelerínu, sem er við Strandveg 75a þegar hjónin Guðrún Jóhannsdóttir og Þórarinn Sigurðsson, oftast kenndur við fyrirtæki sitt Geisla raftækjavinnustofu, hófu þar rekstur í október árið 1973. Kannski 20 til 30 fermetrar giskar hann á. Reksturinn sprengdi fljótlega utan af sér húsnæðið og ráðist var í 300 fermetra nýbyggingu við Flatir 29 sem flutt var inn í haustið 1976 en þá voru starfsmenn orðnir tíu. Þar var fyrst verkstæðið en árið 1980 var opnuð raftækjaverslun og þurfti í kjölfarið að stækka húsnæðið.  „Vorum við þar  þangað til við flytjum í nýtt 1.000 fm húsnæði við Hilmisgötu 4 árið 2009,“ segir Tóti.  Þar ráku þau  örugglega stærstu raftækjaverslun í einkaeign á landsbyggðinni, glæsilega gjafavörubúð og verkstæði til ársins 2023 þegar þau seldu verslanirnar og einbeita sér nú að rekstri verkstæðisins.

„Við bjóðum upp á allsherjar þjónustu í öllu sem lýtur að rafmagni og í allt erum við 20 sem vinnum hérna,“ segir Þórarinn. „Meðan við vorum með verslanirnar voru þetta í kringum 30 manns. Fyrstu árin eftir að við komum hingað notuðum við gamla verkstæðið undir Múrbúðina. Þar var hún þangað til við lögðum þá starfsemi niður. Þetta var heljarinnar umsetning en nú erum við komin aftur á byrjunarreit. Bara í rafverktakabransann og það er nóg að gera. Stórt verkefni hjá okkur núna er samstarf við Mílu sem áður var í gegnum Eygló. Nú er verið að ljúka við að ljósvæða allan bæinn sem er heilmikið verkefni sem við komum að. Í framhaldinu tekur við eðlilegt viðhald.“ 

Aftur til fortíðar 

Þórarinn segir að öðru leyti séu þeir komnir aftur til fortíðar en það er rúmt um þá á verkstæðinu við Hilmisgötu. Það stendur ekki á viðbrögðum þegar Þórarinn er spurður úti í breytingar sem orðið hafa í rafvirkjun á þeim rúmum 50 árum sem liðin eru frá því Geisli varð til. „Við byrjuðum með járnrörin sem voru ágæt en það kostaði mikla vinnu að leggja þau í hús. Þá tóku plaströrin við sem voru mun meðfærilegri en nú eru það barkar sem auðvelt er að leggja. 

Það er helsta breytingin í hinni almennu raflögn. Önnur er að nú eru slökkvarar, eins og við þekkjum þá að hverfa og þú getur stýrt öllu í húsinu með símanum. Sama hvar þú ert í heiminum. Krafan er að þú getir t.d. hækkað eða lækkað í ofnum þó þú sért staddur á Filippseyjum sem eru hinum megin á hnettinum. Öllu stýrt með tölvum sem létta okkur lífið, en um leið verður þetta hærra flækjustig hjá fólki á mínum aldri“ segir Þórarinn. 

Einnota tæki 

Breytingarnar eru fleiri og  snúa að hinum hefðbundnu heimilistækjum sem varla sjást á raftækjaverkstæðum í dag. „Það er ein stærsta breytingin. Viðgerðir á raftækjum heyra nánast sögunni til. Það er öllu hent. Það er bara þannig. Á verkstæðinu á Flötum vorum við með 150 fermetra sal þar sem við vorum að vinda mótora, dínamóa og gera við raftæki.  

Í dag er fjögurra til fimm ára þvottavél hent ef hún  bilar. Það sama á við um önnur heimilistæki, ísskápa og sjónvörp. Af sem var fyrir 30 árum þegar fólk keypti tæki sem áttu að endast, þetta var fjárfesting. Þá var ekki eins mikil fjöldaframleiðsla eins og í dag og heimilistæki gerð til að endast sem lengst. Að öðru leyti er grunnurinn sá sami,  þó tæknin sé önnur,“ segir Þórarinn. 

„Okkar helstu verkefni eru mjög hefðbundin raflagnavinna. Við erum að vinna fyrir byggingaverktaka og svo er það flotinn með sín siglingar- og fiskleitartæki og fiskvinnslan. Ekki má gleyma einstaklingum sem hafa verið og eru mikilvæg stoð í starfseminni.“ 

Fylgdu mér í Eyjar út   

Geislafólk á sér hliðarverkefni sem eru myndavélar sem þau hafa komið upp á nokkrum stöðum í bænum. Þar getur fólk hvar sem er í heiminum fylgst með því helsta sem gerist í Vestmannaeyjum. „Þetta hefur verið gæluverkefni hjá okkur. Lengi var myndavél á Framhaldsskólanum sem sýnir vel yfir bæinn, höfnina og Heimaklett,“ segir Þórarinn og nú eru myndavélarnar orðnar fimm. Ein við Ægisgötu sem sýnir vel umferð um höfnina, á myndavél á FES-inu sést Heimaklettur í allri sinni dýrð. Þegar brimar getur verið áhugavert að kíkja á myndavélina á Golfskálanum og vélin á Skipalyftunni sést suður yfir höfnina og í baksýn eru fellin tvö, Eldfell og Helgafell.  

„Þetta  hefur mælst vel fyrir og þeim fjölgar sem kíkja á vélarnar okkar sem eru á heimsíðunni geisli.is. Með hverri myndavél eru línur úr lagi Ása í Bæ, Hugsað heim, ó fylgdu mér í Eyjar út  sem var þjóðhátíðarlagið 1971. Það segir allt sem segja þarf um þetta framtak okkar,“ segir Þórarinn að endingu.