Steinunn Sigurðardóttir, eitt ástsælasta skáld þjóðarinnar, sló botninn í Safnahelgina í Vestmannaeyjum með skemmtilegri heimsókn í Eldheima í byrjun mánaðarins. Þar fór hún yfir 57 ára rithöfundarferil, sagði frá bókum sínum og las úr nýjustu skáldsögunni, Veislu þrjú. Í lokin svaraði hún spurningum gesta og úr varð líflegt spjall þar sem húmorinn var aldrei langt undan. 

Heimsóknin hafði upphaflega verið á dagskrá föstudaginn 30. október en var færð yfir á sunnudaginn. Hún varð því lokapunktur á fjölbreyttri menningarveislu Safnahelgarinnar. 

Kristín Jóhannsdóttir, forstöðukona Eldheima, bauð Steinunni velkomna og kynnti glæsilegan feril hennar. Sjálf tók Steinunn síðan við og rifjaði upp ýmislegt úr lífi sínu og skáldskapnum með þeirri frásagnargleði og kímni sem hefur lengi einkennt hana. 

Tímaþjófurinn besta meðalið við sambandsslitum 

Steinunn var aðeins nítján ára þegar fyrsta ljóðabók hennar, Sífellur, kom út árið 1969. Síðan eru liðin 57 ár og eftir hana liggja fjórtán ljóðabækur og fjórtán skáldsögur, auk smásagna, leikrita og annarra verka. 

Af skáldsögum hennar er Tímaþjófurinn einna þekktust og hefur bókin notið mikillar athygli bæði hér heima og erlendis. Kristín Jóhannsdóttir sló á létta strengi þegar hún sagðist ekki vita um betra meðal við sambandsslitum en að lesa Tímaþjófinn. Þar talaði hún af eigin reynslu. 

Meðal annarra þekktra verka Steinunnar eru Hjartastaður, Jójó og Ból. Hún hefur tvívegis hlotið Íslensku bókmenntaverðlaunin, fyrir Hjartastað árið 1995 og Ból árið 2023. Verk hennar hafa verið þýdd á fjölmörg tungumál og Háskóli Íslands hefur sæmt hana heiðursdoktorsnafnbót fyrir framlag hennar til íslenskra bókmennta. 

Ástin lætur ekki að sér hæða 

Nýjasta skáldsaga Steinunnar, Veisla þrjú, er framhald verðlaunabókarinnar Bóls. Þar heldur hún áfram sögu Líneikar Hjálmsdóttur, eða LínLín, sem hefur gengið í gegnum miklar raunir og misst margt af því sem henni var kærast. 

En þótt sorgin sé enn til staðar heldur lífið áfram. Lífsþorstinn kviknar á ný og ástin lætur ekki að sér hæða. Ókunnug manneskja, sem LínLín nefnir Veislu þrjú, vekur með henni tilfinningar sem hún hafði ef til vill ekki búist við að upplifa aftur. 

Í bókinni tekst Steinunn á við kunnugleg viðfangsefni, ástina, missinn, vináttuna og vonina, með þeirri næmni og kímni sem einkennir skáldskap hennar. Hún hefur einstakt lag á að fjalla um alvarlegustu hliðar mannlífsins án þess að missa sjónar á því spaugilega. 

Líflegt spjall í lokin 

Steinunn er ekki aðeins afkastamikill og verðlaunaður rithöfundur heldur einnig bráðskemmtilegur sögumaður. Það kom vel í ljós í Eldheimum þar sem hún fór á persónulegan hátt yfir feril sinn og gaf gestum innsýn í heim skáldskaparins. 

Í lokin svaraði hún spurningum úr sal og úr varð líflegt og skemmtilegt spjall. Þar gafst gestum tækifæri til að kynnast betur manneskjunni á bak við bækurnar og heyra sjónarmið hennar um skáldskapinn og lífið. 

Heimsókn Steinunnar var vel heppnaður lokapunktur á Safnahelgi sem bauð upp á fjölbreytta dagskrá þar sem bókmenntir, tónlist, saga og menning voru í öndvegi. 

Og þótt 57 ár séu liðin frá því að Steinunn sendi frá sér sína fyrstu bók er ljóst að sköpunargleðin og frásagnargáfan eru enn í fullu fjöri.