Tunglið, tunglið taktu mig og berðu mig upp til skýja. Hugurinn ber mig hálfa leið í heimana nýja. svona hefst texti lagsinsTunglið, tunglið taktu mig eftir Theodoru Thoroddsen. Hann á ágætlega við þessar flottu myndir sem Óskar Pétur Friðriksson, ljósmyndari Eyjafrétta tók seint í gærkvöldi af tunglinu að lýsa upp dimman himininn.

Á Stjörnufræðivefnum segir að Tunglið eða Máninn sé eini náttúrulegi fylgihnöttur Jarðar og nálægasta náttúrulega fyrirbæri himins, ef frá eru talin stöku smástirni sem þjóta framhjá Jörðinni annað slagið. Tunglið er bjartasti hnötturinn á næturhimninum og sá eini þar sem við getum skoðað landslagið með berum augum. Frá Jörðu séð vex tunglið og dvínar, þ.e. það gengur í gegnum kvartilaskipti á 29,5 degi.

Saga tunglsins er nátengd sögu Jarðar en talið er að það hafi myndast þegar hnöttur á stærð við Mars, kallaður Þeia, rakst á Jörðina skömmu eftir myndun hennar. Tunglið hefur líka sögulega þýðingu fyrir okkur mannfólkið því það er eini hnötturinn sem menn hafa stigið fæti á utan Jarðar, segir í umfjölluninni.