Mér finnst reyndar undarlegt til þess að hugsa að ár sé liðið frá því ég sat og strauk kúlu mína til þess að spá fyrir um komandi ár fyrir Fréttir. Í huganum gæti það hafa verið fyrir nokkrum vikum síðan en tíminn flýgur nú áfram að mér finnst. Alveg ótrúlegt en satt og það sem meira er að þrátt fyrir að mér finnist tíminn líða svona hratt þá hefur heilmargt og mikið gerst á árinu.

Gigtin hverfur í Eyjaloftinu
�?g sagði í spá minni síðast að árið yrði þokkalegt fyrir Eyjamenn og að tónninn yrði jákvæðari þegar á árið liði og ég held að það hafi gengið eftir í stórum dráttum. Já, ég held að þegar horft er um öxl þá hafi árið bara verið þokkalegt þó að auðvitað hefði ég sem gömul Eyjasál viljað sjá vöxt og viðgang Eyjanna meiri.
�?g gerði mér ferð til Eyja aftur sl. sumar eins og ég gerði árið áður því ég fann eftir þá ferð mína að ég þarf á því að halda að anda að mér Eyjaloftinu oftar en ég hef leyft mér að gera frá því ég flúði árið 1973 og ég held að það hafi bara gert mér gott. Einhvern veginn hefur það þau áhrif á mig, þessi fáu skipti sem ég kem til Eyja, að gigtin, sem annars gerir mér ógagn alla daga, hreinlega hverfur á meðan ég dvel í Eyjunum mínum.
Hvort sem það er vegna þess að ég gleymi henni, þar sem ég er svo ánægð þegar ég kemst á æskustöðvarnar, eða vegna einhverra annarra orsaka veit ég ekki en sambandið sem ég næ í Eyjum er engu líkt og auðvitað rifjast upp æskuminningar frá þessum gömlu góðu og hjartað slær óneitanlega hraðar á köflum þegar rótað er í minningabankanum.
Mér fannst andinn betri í Eyjum sl. sumar en árið áður þegar ég kom til Eyja og það er góðs viti því að ég er næm á árur og anda. �?g fann fyrir meiri frið og samstöðu og það voru víða sólstafir og sólarglettur við sundin blá þó að auðvitað væru einnig þykkir bakkar á ferð og bræluhljóð bærust að eyrum mínum. �?g var þó ánægð að sjá glitský á ferð með þessum þungbrýndu bökkum. Glitskýin vita á gott í mínum huga.
Fréttafólkið hefur enn eitt árið beðið mig um að kíkja í kúluna mína til að segja fyrir um komandi ár. �?g veit ekki hvort mikið er orðið að marka mig, svona gamla skrukku, og ekki væri óeðlilegt að kúlan mín væri farin að ryðga eitthvað, eins og ég sjálf, því við höfum fylgst að svo lengi. Eftir að hafa fægt kúluna mín og strokið vel þá get ég nú samt ekki séð að henni hafi förlast mikið og ég held bara að hún sé tilbúin að hjálpa mér til við að spá í hvað nýja árið muni færa Eyjamönnum og Eyjunum mínum kæru.

Fólksfækkunin að verða eins og náttúrulögmál
Enn mun fækka í Eyjum á árinu. �?að er bara eins og þetta sé að verða eitthvert náttúrulögmál sem ekkert ræðst við. Eins og óstöðvandi á sem rennur til sjávar. �?g sagði síðast að ný bæjarstjórn myndi setja fram einhverjar tillögur eða aðgerðir til að bregðast við vandanum og enn hef ég þessa tilfinningu. �?g held að umræða um það muni magnast á næstunni og það verði í alvöru farið að ræða um á hvern hátt megi byggja upp einhverja atvinnu í Eyjum sem orðið gæti til þess að stöðva þessa þróun og snúa henni við.

Völvan birtist í heild sinni í Fréttum.