Við fjölskyldan fluttum til Vestmannaeyja árið 2021 af ástæðu. Hér var betra að búa, betra að ala upp börn og hér var samfélag sem byggir á dugnaði, nánd og því að hlutirnir eru látnir gerast.
Eitt er ljóst að þetta samfélag varð ekki til af sjálfu sér.
Vestmannaeyjar eru einstakur staður til að búa á. Hér býr dugmikið fólk sem lætur hlutina ganga upp, sama hvernig viðrar og það er einmitt hér sem kjarninn liggur. Samfélag verður ekki til af sjálfu sér. Það er byggt af fólki sem tekur ábyrgð, ryður brautina og lætur verkin tala. Því fólki má lýsa sem þungavigtarfólki.
Vestmannaeyjar standa nú frammi fyrir verkefnum sem krefjast ákveðinnar forystu og leiðtoga með reynslu. Það þarf þungavigtarfólk í þau verkefni sem framundan eru. Fólk sem hefur þekkingu og getu til að ná fram lausnum sem skila árangri fyrir samfélagið.
Samgöngumál eru eitt þeirra stóru mála sem bíða lausnar. Núverandi staða í samgöngum við Vestmannaeyjar er einfaldlega óásættanleg. Hún hefur áhrif á daglegt líf íbúa, hvort sem um ræðir heilbrigðisþjónustu, atvinnu, íþróttir eða fjölskyldutengsl. Hún hefur líka bein áhrif á rekstur fyrirtækja. Ég þekki það af eigin raun, þar sem samgönguvandi hefur þegar leitt til tekjutaps hjá mínu fyrirtæki.
Þetta ástand er ekki ásættanlegt og það verður að kalla fram lausnir og koma þeim í framkvæmd. Líklegast í þeim efnum er að hafa gott samband og tengslanet við þá sem ferðinni ráða hjá ríkisvaldinu. Þar eru ákvarðanir teknar en það er forystufólks okkar að þrýsta á um lausnir og árangur.
Vatnsöryggi í Vestmannaeyjum er annað dæmi um stórt mál sem framundan eru. Ný vatnsleiðsla er ekki valkostur, hún er nauðsyn. Hún á að vera skilgreind sem almannavarnarmál, og kostnaðurinn á ekki að lenda á íbúum. Aðgangur að hreinu vatni er ekki lúxus, heldur grundvallarréttur.
Ríkisvaldið á auðvitað að fjármagna þessa nýju vatnsleiðslu eins og önnur mál sem að almannavörnum snúa. Viðræður hafa staðið yfir við ríkið um þetta, en samkomulag er enn ekki í höfn. Þetta mál skiptir okkur öll miklu og það þarf þungavigtarfólk til að leiða þessar viðræður við ríkið.
Þegar horft er til þessara mála, sem ég hef hér minnst á, vaknar einföld spurning: Hverjir eiga að leiða baráttuna fyrir hagsmunum Eyjamanna?
Með atkvæði okkar á laugardaginn erum við að svara þeirri spurningu.
Þeir sem byggðu upp þetta samfélag og hafa leitt það gegnum árin hafa sannarlega verið þungavigtarfólk. Fólk sem var framsýnt, kröftugt, leiðandi og beið ekki eftir að einhver annar leysti málin. Þeir tóku slaginn fyrir Vestmannaeyjar og hagsmuni íbúanna hér. Það sama þarf enn í dag. Það þarf þungavigtarfólk með reynslu til forystu. Fólk sem hefur ákveðna og skýra sýn, þekkingu á rekstri og reynslu til að leiða mál áfram.
Þegar ég geng að kjörborðinu vil ég kjósa fólk sem ég treysti til að standa í lappirnar, sækja fram og láta ekki vaða yfir sig. Fólk sem er tilbúið að taka slaginn fyrir Vestmannaeyjar, ekki bara í orði, heldur í verki.
Valið er einfalt. Ég kýs þungavigt.
Ég set X við D.
Garðar B. Sigurjónsson
Höfundur skipar 13. sæti á lista Sjálfstæðisflokksins.