Surtsey fór að gjósa þennan dag fyrir 44 árum síðan. Vart varð við gosið klukkan rúmlega sjö að morgni þegar það braust upp út yfirborði sjávar skammt frá þar sem fiskibáturinn Ísleifur II frá Vestmannaeyjum var staddur.
Skipverjar mældu sjávarhita í hálfrar mílu fjárlægð og reyndist hitastigið vera nálægt tíu gráðum. Gosið magnaðist hratt og varð hár gosmökkur. Daginn eftir sást að ný eyja hafði myndast og þá ljóst að gosið hófst nokkrum dögum áður neðansjávar. Þá hefði einnig orðið vart við brennisteinslykt í lofti í suðvestanátt í Vík í Mýrdal daginn áður þrátt fyrir að ekki hefði orðið vart við neinar harðhræringar dagana fyrir gosið.
Eldgosið stóð fram til 5.júní 1967 eða í rétt rúmlega þrjú og hálft ár. Eyjan sem er syðsta eyjan í Vestmannaeyjaklasanum er um tuttugu kílómetra suðvestur af Heimaey, eða um þrjátíu kílómetra frá Landeyjarsandi á meginlandi Íslands.
Surtsey er jafnframt sú eina þeirra sem hefur myndast á sögulegum tíma í mesta neðansjávareldgosi á sögulegum tíma. Eyjan er í dag friðlýst og á náttúruminjaskrá. Umferð þangað er aðeins leyfð í vísindaskyni. Surtseyjarfélagið hefur eyjuna í umboði Umhverfisstofnunar.
Hvað er sjóveiki?
Sjóveiki er misræmi milli skynfæra líkamans sem senda boð til heilans um hreyfingu – kyrrstöðu.
Þegar einstaklingur er úti á sjó þá nema skynjarar í vökvafylltum gangi í innra eyra hreyfingu og senda boð til heilans að einstaklingur sé á hreyfingu. Augun senda hins vegar boð til heilans um að viðkomandi sé kyrr. Heilinn á erfitt með að vinna úr þessum misvísandi og ósamræmdu upplýsingum og sendir skilaboð til magans um að tæma sig – þ.e. veldur uppköstum.
Einkenni sjóveiki eru þreyta, ógleði, svimi, svitakóf og uppköst.
Góð ráð til að hindra sjóveiki:
Lyf við sjóveiki þ.e. lyf sem slá á einkennin og fást án lyfseðils í apóteki.
Önnur ráð:
Hvar í skipinu er best að vera o.fl.
Þungun:
Þungaðar konur sem þjást af sjóveiki mega nota koffinátín í litlum skömmtum en best er að ráðfæra sig við lækni eða lyfjafræðing.
Þunguðum konum er ekki ráðlagt að nota engifer þar sem það er ekki staðfest hvort það geti haft skaðleg áhrif á fóstur.