Ósamlyndi heftir framfarir og dregur úr lífsánægju. Því miður er því þannig varið nú um stundir að ósamlyndi og ósætti einkennir pólitíkina í Eyjum og meðal margra Eyjamanna. Svo að sumir gamlir vinir hafa slitið vinataugina, – sumir talast ekki við, aðrir geta ekki setið til borðs með fyrrverandi félögum sínum, eða tala illa um þá. – Þetta upplifi ég og eflaust margir aðrir Eyjamenn. Og kannski er ég ekki barnanna bestur.

Sjálfstæðisflokkurinn hafði afgerandi hreinan meirihluta í bæjarstjórninni á síðasta kjörtímabili. Hitt framboðið í Eyjum, Vestmannaeyjalistinn, virtist vinna í sátt og samlyndi við Sjálfstæðisflokkinn að hagsmunamálum Eyjanna, enda gekk vel í Eyjum og ánægjuvogin í Eyjum mældist hátt.

Svo komu nýjar kosningar og nýtt framboð sem spratt uppúr ósætti innan Sjálfstæðisflokksins. Þótt ný framboð séu algeng á Íslandi og í sjálfu sér eðlileg í lýðræðissamfélagi, – varð þetta nýja framboð, sem kallaði sig Heimaeyjar-listann, – rótin að miklu sundurlyndi, sem bitnað hefur á bæjarstemmningunni, hagsmunum Eyjanna og fólkinu í Eyjum.

Án þess að ég ætli að greina ástæðuna þá virðist sem stífni innan fulltrúaráðs Sjálfstæðisflokksins, að vilja ekki prófkjör fyrir bæjarstjórnarkosningarnar hafa endanlega klofið flokkinn, þótt eflaust fleira komi til. –

– Nýr meirihluti Heimaeyjar-listans og Eyja-listans var myndaður í Eyjum eftir kosningarnar, en Sjálfstæðisflokkurinn fór í minnihluta.

Og þar með varð „andskotinn laus“. Í stað samlyndu bæjarstjórnarinnar á síðasta kjörtímabili eru mál innan núverandi bæjarstjórnar oftast afgreidd í ágreiningi og sparðatíningi. Meira að segja stjórn félagsins utan um Herjólf er orðin þrætuepli meiri- og minnihlutans og ekki útséð hvernig því félagi á eftir að reiða af með þeim stjórnarháttum, sem nú viðgangast.

Þið bæjarfulltrúarnir okkar og við íbúarnir, hvar í flokki sem við stöndum, tökum höndum saman um að hafa hagsmuni Vestmannaeyja að leiðarljósi, – alltaf – umfram pólitíska hagsmuni eða persónulegt ósætti. – Svona í tilefni af 100 ára afmæli kaupstaðarins.

Þótt Vestmannaeyjar teljist ekki til brothættra byggða, þá þurfa Eyjarnar fyrst og fremst á samstöðu okkar íbúanna að halda, til að okkur farnist vel.

Sameinuð stöndum vér – en sundruð föllum vér.

Gísli Valtýsson