Á sunnudaginn fékk pabbi minn hjartaáfall. Hann var í lífshættu í rúma tvo tíma á meðan hann beið í tvo klukkutíma eftir sjúkraflugi frá Akureyri. Hvernig getur það verið að í dag árið 2015 búum við við margfalt meira óöryggi en fyrir 50 árum. Er það virkilega vilji stjórnvalda að ALLIR búi í Reykjavík? Eigum við að planta Eyjum í 101 Reykjavík? Vilja landsmenn ekki hafa val um að búa á höfuðborgarsvæðinu eða á landsbyggðinni? Eigum við að draga allan fisk að landi í Reykjavíkurhöfn? Hvert eigum við þá að færa Hörpuna?

Og plís ekki fara að tala um peninga, það getur ekki verið ódýrt að þurfa að fá sjúkravél frá Akureyri með allt lið innanborðs í hvert skipti sem eitthvað kemur uppá, eða að senda okkur hingað sérfræðinga daglega sem þurfa uppihald og dagpeninga. �?essi peningamál eru bara tilfærslur á milli. Tölur sem hent er á milli skjala. Við hér í Eyjum erum að tala um mannslíf.

Kallinn er seigur og mikið mildi að ekki fórr verr. �?g hef mikið hugsað um þetta óöryggi og haft áhyggjur af þessu ástandi, ekki bara núna. �?að er ekki spurning um hvort, heldur hvenær þetta hefur úrslitaáhrif og hver ætlar þá að taka ábyrgðina? Maður verður að velta því alvarlega fyrir sér hvort það sé búandi á eyjunni með börnin sín við þessar aðstæður.