„Það var gaman að sjá hvað skipslíkönin og hlutabréfin vöktu mikla athygli hjá gestum. Þau segja merkilega sögu um atvinnulíf á Íslandi frá upphafi síðustu aldar og fram á þessa daga,“ segir Magnús Kristinsson, fyrrverandi útgerðarmaður, sem opnaði skrifstofu sína fyrir gestum á síðasta degi Goslokahátíðar. Með honum var listmálarinn Sigurfinnur Sigurfinnsson, sem hefur einnig vinnuaðstöðu í húsinu.

Magnús hefur komið sér vel fyrir á efri hæð hússins við Skildingaveg. Þar má finna fjölmarga muni og skipslíkön sem tengjast Berg-Huginn, útgerðarfyrirtækinu sem hann rak um áratuga skeið. Mest áberandi eru þó gömul hlutabréf sem þekja heilu veggina.

„Mörgum finnst merkilegt að sjá hér t.d. gömul hlutabréf sem gefin voru út þegar Samkomuhúsið, nú Hvítasunnukirkjan, var reist á fyrri hluta síðustu aldar. Þau voru seld til að afla fjár til byggingarinnar,“ segir Magnús.

Á veggjunum eru einnig hlutabréf sem gefin voru út þegar Vestmanneyingar keyptu björgunarskipið Þór árið 1920, auk bréfa frá fjölmörgum fyrirtækjum víðs vegar af landinu. „Hér eru hlutabréf frá fyrirtækjum fyrir vestan, norðan og austan auk margra frá Eimskipafélagi Íslands. Þau voru á sínum tíma til á flestum heimilum landsins þegar þetta óskabarn þjóðarinnar var stofnað 17. janúar 1914,“ segir Magnús.

Hann segist ekki muna nákvæmlega hvenær söfnunin hófst fyrir alvöru. „Ég eignaðist eitt og eitt bréf og vildi ekki henda þeim. Síðan fór safnið smám saman að stækka. Ég kynntist Emil Thorarensen á Eskifirði, fyrrverandi útgerðarstjóra hjá Alla ríka. Hann er yndislegur maður. Við sátum saman í stjórn LÍÚ og eftir fundi kom hann oft til mín. Við spjölluðum um heima og geima og enn í dag hringir hann reglulega ef honum áskotnast hlutabréf sem hann sendir mér. Þannig hefur þetta þróast,“ segir Magnús.

Í dag á hann um eitt hundrað hlutabréf sem hafa verið innrömmuð, auk fjölda annarra sem eru varðveitt í möppum. Hann áætlar að safnið telji alls um 250 hlutabréf. „Það var eiginlega tilviljun hvaða bréf voru römmuð inn. Róbert heitinn Sigurmundsson sá um það fyrir mig á sínum tíma og rammaði inn eitt og tvö bréf í einu.“

Magnús segir ánægjulegt að hafa fengið gesti í heimsókn og notið þess að segja þeim sögurnar á bak við skipslíkönin. „Mörgum fannst sérstaklega áhugavert að heyra söguna af Bergi VE 44 sem fórst í Faxaflóa í desember 1962. Allri áhöfninni var bjargað um borð í Halkion VE. Það var einkum unga fólkið sem spurði mikið um slysið. – Sökk báturinn? spurði það. Í dag sökkva skip sem betur fer mjög sjaldan,“ segir Magnús.

Á skrifstofunni eru einnig ljósmyndir sem Sigurgeir Jónasson tók á Landeyjasandi í júní 1990. Á þeim sjást meðal annars Magnús, Georg heitinn Kristjánsson og Eggert Haukdal, þáverandi alþingismaður Sjálfstæðisflokksins á Suðurlandi.

„Árni Johnsen var ekki sérlega sáttur við okkur. Við stálum senunni og tókum Eggert með okkur. Þarna tókum við fyrstu táknrænu skóflustunguna að göngum milli lands og Eyja. Eins og sagt er: Hálfnað verk þá hafið er. Nú virðist vera kominn nýr kraftur í málið með félaginu Eyjagöng og vonandi verða göng milli Eyja og lands að veruleika innan ekki allt of margra ára,“ segir Magnús að lokum.

Þekktur listamaður

Sigurfinnur Sigurfinnsson er einn þekktasti myndlistarmaður Vestmannaeyja og hefur um áratugaskeið verið áberandi í menningarlífi Eyjanna. Hann lauk námi við Myndlistar- og handíðaskóla Íslands og starfaði lengi sem myndlistarkennari samhliða eigin listsköpun.

Í verkum sínum sækir Sigurfinnur einkum efnivið í náttúru, sögu og mannlíf Vestmannaeyja. Landslagsmyndir, fuglamyndir og verk sem endurspegla eldgosið 1973 eru meðal þess sem einkennir list hans. Hann hefur haldið fjölmargar einka- og samsýningar og verk hans eru í eigu bæði einstaklinga og opinberra safna.