Hjá fjölskyldu Þóru Gísladóttur er undirbúningurinn fyrir Þjóðhátíð orðinn að umfangsmiklu fjölskylduverkefni og hefst í raun strax að lokinni hátíð árið áður. „Undirbúningurinn er eiginlega þrískiptur. Strax eftir Þjóðhátíðina förum við í að skrá hvað vantaði eða hvað þarf að panta fyrir næstu hátíð. Síðan förum við að huga að þema fyrir tjaldið og pöntum það sem þarf fyrir Þjóðhátíðina, svona í kringum júní.“ Um tveimur vikum fyrir hátíðina fer svo allt á fullt. „Mamma fer á fullt í að baka, við Hrund systir förum að huga að skreytingum og athugum hvort það þurfi að mála eitthvað og drögum stundum Gígju frænku með í það. Pabbi kíkir á tjaldið og Unnur og Björgvin eru send út um allt í Reykjavík að kaupa inn. Þannig að málshátturinn „margar hendur vinna létt verk“ á vel við í þessu tilfelli.“ 

Fjölskyldan saman eftir setningu 

Þóra segir fjölskylduna í raun ekki vera mikið fyrir fastmótaðar hefðir heldur geri hún einfaldlega það sem hana langar til hverju sinni. „Við erum hrifnust af því að vera neðarlega í dalnum og plöntum okkur venjulega á Ástarbraut eða Þórsgötu. Kannski er það hefð.“ Ein hefð stendur þó upp úr. „Ætli eina hefðin sé samt ekki að vera öll saman og hittast til að borða góðan mat í tjaldinu eftir setninguna, eins og flestar fjölskyldur gera. Mamma stendur og passar að allir hafi nóg á diskunum og pabbi ærslast með barnabörnunum.“ Þegar kemur að veitingunum er eitt sem má alls ekki vanta. „Ég held að það séu allir sammála um að skonsubrauðtertan hennar mömmu sé ómissandi í allar veislur og sérstaklega á Þjóðhátíðinni.“ 

Tjölduðu í bílskúrnum á Lóðahátíðinni 

Þjóðhátíðin 2020 var með allt öðrum hætti en venjulega og þá varð svokölluð Lóðhátíð til víða um bæ. Fjölskylda Þóru lét sitt ekki eftir liggja. „Skemmtilegasta minningin er án efa Lóðhátíðin árið 2020, þegar við tjölduðum í bílskúrnum heima og skreyttum allt hátt og lágt. Við fengum Halldór Engilberts frænda og stelpurnar hans alla leið frá Noregi og Arnar og Trausti Mar í Mucky Muck komu og spiluðu.“ Það er skemmtileg tenging við Þjóðhátíðina í ár. „Þeir ætla svo sem að spila aftur fyrir okkur í ár, en núna á stóra sviðinu.“ 

Héldu tjaldinu niðri í brjáluðu veðri 

Veðrið er órjúfanlegur hluti af sögu Þjóðhátíðar og síðustu ár hafa sannarlega reynt á þolrif tjaldbúa. „Sennilega eru síðustu þrjár Þjóðhátíðir ógleymanlegastar, í brjáluðum veðrum þegar gestir og gangandi voru beðnir um að hanga á súlunum svo tjaldið myndi ekki fjúka.“ Þá þurfti einfaldlega að fórna sér fyrir tjaldið. „Partýpinnar tjaldsins eyddu megninu af nóttinni í að halda því á sínum stað.“