Fyrir Seyðfirðinga snýst þetta ekki aðeins um leyfi, tonnatölur og reglugerðir.

Þetta snýst um fjörðinn þeirra. Um umhverfið, atvinnulífið, samfélagið og það sem verður skilið eftir fyrir komandi kynslóðir. Þar eru lífshagsmunir fólksins sem byggir samfélagið.

Á móti eru miklir fjárhagslegir hagsmunir. Fjárhagslegir hagsmunir eru í sjálfu sér eðlilegur hluti atvinnulífs. En þegar lífshagsmunir fólksins og fjarðarins rekast á fjárhagslega hagsmuni sem þrýst er áfram þrátt fyrir langvarandi andstöðu heimamanna, þá tel ég rétt að kalla þá því nafni sem mér finnst eiga við:

Græðgishagsmunir.

Ég nota þetta orð vísvitandi. Það er mín skoðun og mitt mat, ekki niðurstaða opinberrar rannsóknar. En hún byggist á þeirri spurningu sem hefur fylgt mér í gegnum þessa vinnu: Hversu mikið vægi eiga hagsmunir fólksins sem býr við fjörðinn að hafa þegar teknar eru ákvarðanir sem geta mótað hann til langs tíma?

Rekstrarleyfin sem Matvælastofnun gaf út 11. september heimila samanlagt allt að 10.000 tonna eldi, þar af að hámarki 6.500 tonnum af frjóum laxi. Áður höfðu 186 athugasemdir borist við auglýsta tillögu stofnunarinnar.

Nú eru það ekki lengur aðeins athugasemdir í stjórnsýsluferli. Samkvæmt upplýsingum frá Benediktu hafa um 13.000 manns sett nöfn sín undir mótmælaáskorun sem fyrirhugað er að afhenda Hönnu Katrínu Friðriksson, Jóhanni Páli Jóhannssyni og Ragnari Þór Ingólfssyni.

Það eitt segir ekki hver hafi rétt fyrir sér í öllum tæknilegum álitaefnum. En það segir að fjöldi fólks telur ástæðu til að krefjast þess að málið sé tekið alvarlega og að svör liggi fyrir.

Samstaða verður ekki aðeins mæld í fjölda undirskrifta. Hún verður líka sýnileg þegar fólk kemur saman. Þess vegna skiptir máli að þeir sem eiga þess kost láti ekki öðrum eftir að mæta fyrir sig. Sterk mæting á Austurvöll sýnir að hér stendur fólk saman — Seyðfirðingar og stuðningsmenn þeirra — þegar hagsmunir fjarðarins eru í húfi.

Mætum öll á Austurvöll sunnudaginn 11. október kl. 15.

Þar munu stjórnvöld standa frammi fyrir fólkinu og kröfum þess.

Það er ekki fjöldinn einn sem ræður úrslitum. Samheldnin skiptir máli.

Og síðan er spurningin sem ég legg sjálfur fram:

Hvorum ætla stjórnvöld að standa með í þessu máli — heiðrinum eða skömminni? Spurning sem skiptir okkur öll máli.

Reynir Valgeirsson