Ég er ekki maðurinn sem situr á hverjum handbolta- eða fótboltaleik. Ég fylgist lítið með íþróttum og hef aldrei haft sérstakan áhuga á ensku knattspyrnunni. En það þýðir ekki að ég hafi ekki skoðun á ÍBV. Þvert á móti.

ÍBV er ekki bara íþróttafélag. Það er ein af grunnstoðum samfélagsins í Vestmannaeyjum. Þar fer fram starf sem skiptir máli fyrir börn, ungmenni og samfélagið allt – starf sem byggir upp einstaklinga, skapar tengsl, kennir aga og samvinnu og styrkir þann samfélagsanda sem Eyjarnar eru þekktar fyrir.

Og það starf er ekki sjálfgefið.

Í áratugi hefur Þjóðhátíð verið einn mikilvægasti tekjustofn ÍBV. Það hefur skapað félaginu einstaka möguleika til að byggja upp öflugt starf. En það þýðir jafnframt að stór hluti rekstrargrundvallar félagsins byggir á einum viðburði á ári.

Það er staða sem við eigum að ræða af fullri alvöru.

Ef eitthvað bregst – hvort sem það eru ytri aðstæður, breyttar forsendur eða aukinn kostnaður – getur það haft bein áhrif á starfsemi félagsins og það mikilvæga starf sem þar er unnið á hverjum degi ársins.

Þess vegna vaknar spurning sem við getum ekki lengur forðast: Hvar standa bæjarfulltrúar þegar kemur að ÍBV? Er til skýr framtíðarsýn um hlutverk félagsins í samfélaginu? Er til stefna um hvernig tryggja eigi félaginu stöðugan rekstrargrundvöll til framtíðar?

Eða á starfsemi sem skiptir hundruð barna og fjölskyldna máli áfram að byggja að stórum hluta á óvissu um tekjur frá ári til árs?

Við getum ekki leyft okkur að líta á ÍBV sem aukaatriði í rekstri bæjarins.

Þetta er samfélagslegt verkefni.

👉 ÍBV er forvörn.

👉 ÍBV er uppbygging.

👉 ÍBV er fjárfesting í framtíðinni.

Þess vegna þarf umræðan að snúast um meira en stuðningsyfirlýsingar. Hún þarf að snúast um aðgerðir.

Hvernig getur sveitarfélagið komið að því að styrkja rekstrargrundvöll félagsins? Hvernig geta bæjaryfirvöld og atvinnulífið unnið betur saman að því að styðja við starfið? Og hvernig tryggjum við að ÍBV geti áfram sinnt sínu mikilvæga hlutverki óháð sveiflum í einstökum tekjustofnum?

Við, íbúar Vestmannaeyja, berum líka ábyrgð.

Við getum ekki ætlast til þess að sveitarfélagið eða fyrirtækin leysi allt. Við þurfum sjálf að standa með félaginu, mæta á viðburði, styðja starfið og taka þátt í því samfélagi sem ÍBV hefur hjálpað til við að byggja upp.

En nú er kominn tími til að ræða framtíðina af alvöru. Ekki vegna þess að eitthvað sé að. Heldur vegna þess að ÍBV er of mikilvægt til að taka því sem sjálfsögðum hlut.

Hallgrímur Rögnvaldsson