Það væri út af fyrir sig verðugt félagsfræðilegt rannsóknarsefni hvernig ein færsla á facebook breytist í blaðagrein, síðan frétt og loks í illskeyttari og orðljótari persónuárásir í athugasemdum en við erum vön hér í Eyjum. Sérstaklega vegna þess að þær staðhæfingar sem hrundu málinu af stað – og hægt er festa hendur á – eru rangar.

1. Fyrrverandi starfsmaður í Ráðhúsi Vestmannaeyja gefur til kynna að hún hafi verið rekin úr starfi (‘’Mér er tilkynnt að ég þurfi ekki að mæta meira (var reyndar í veikindaleyfi vegna viðbjóðslegrar framkomu) og ég mátti bara drulla mér út. Sem ég gerði’’).
Þetta er rangt. Viðkomandi sagði sjálf upp starfinu. Raunar hefur engum starfsmanni verið sagt upp störfum í Ráðhúsinu síðustu 8 ár.

2. Sami einstaklingur gefur líka til kynna að bæjarstjóri Vestmannaeyja hafi hlutast til um það símleiðis við yfirmann á nýjum vinnustað viðkomandi – Verkfræðistofunni Eflu – að henni yrði sagt upp störfum þar.
Þetta er rangt. Aðspurður sagði framkvæmdastjóri Eflu þetta í svari til bæjarins: ‘’Ég get staðfest að bæjarstjóri hafði ekki afskipti af ákvörðun um ráðningu eða starfslok nokkurs starfsmanns EFLU’’.

3. Loks segir þessi fyrrverandi starfsmaður í samtali við Vísi: ‘’…..segir að uppgefnar ástæður fyrir því (uppsögninni) hafi verið minni verkefnastaða hjá Eflu, hvar hún starfaði þá, en hún telur Írisi Róbertsdóttur bæjarstjóra hafa sitthvað með það að gera. Verkefni sem bárust frá bænum hafi dregist saman meðan hún var á Eflu – eins og hún hefði gert Írisi eitthvað. En hún starfaði fyrir Miðflokkinn í Eyjum, og það er ekki vel séð, að sögn …..’’

Þetta er rangt. Viðskipti Vestmannaeyjabæjar við Eflu minnkuðu ekki heldur jukust stórlega á þeim tíma sem hér um ræðir.

Þessar röngu staðhæfingar urðu síðan grunnurinn að fáheyrðri samfélagsmiðlaárás nokkurra einstaklinga að starfsheiðri og æru bæjarstjórans í Vestmannaeyjum. Orðalepparnir og ávirðingarnar sem þetta fólk lét út úr sér eru því sjálfu til skammar – en ættu að vera okkur öllum umhugsunarefni um tilgang og eðli samfélagsmiðla.

Ekki einu sinni kjörnir fulltrúar – nú eða ráðnir bæjarstjórar – ættu að þurfa að sitja undir persónulegum svívirðingum af þessu tagi.

Páll Magnússon