�??Á vormánuðum síðastliðið vor hafði Guðríður Haraldsdóttir samband við mig vegna bókarskrifa eftir að Guðjón Ingi Eiríksson bókaútgefandi hjá Hólum hafði haft samband við hana og farið fram á ritun bókar um ævi mína. �?etta var mér ekkert á móti skapi enda átti ég mikið efni í stafrænum skúffum heima sem ég hafði párað niður á löngum tíma,�?? segir Anna Kristjánsdóttir sem ætlar að lesa upp úr og kynna bók sína, Anna, eins og ég er í Sagnheimum í hádeginu á sunnudaginn.

�??Fyrst var farið fram á að skrá sögu mína á meðan ég bjó enn í Svíþjóð, en blaðakona sem hafði ritað blaðagreinar um mig þar og starf mitt fyrir samtök transfólks í Svíþjóð vildi halda áfram með skrifin og skrá söguna alla. �?g var hinsvegar enganveginn tilbúin til þess á þeim tíma vegna ósættis fjölda fólks við mig auk þess sem slík skrif gætu komið sér illa fyrir mig síðar meir. �?g hafnaði því hugmyndinni sem og annarri ósk sama eðlis nokkrum árum síðar frá annarri sænskri vinkonu minni.�??

Anna segir að eftir að hún hóf að blogga um miðjan síðasta áratug hafi hún skrifað eina og eina endurminningu, bloggað um sumt en annað hafnaði í skúffunni alræmdu og gleymdist þar. �??Einhverjar tilraunir voru þó gerðar til bókarskrifa, en bæði var enginn útgefandi reiðubúinn og eins var ég fremur ósamvinnuþýð enda ekki allra. �?egar við Gurrí hófum samstarf okkar reyndi talsvert á samvinnuna, við vorum ósammála um flesta hluti í upphafi en náðum samt samkomulagi um flest. Eins var ljóst að ýmislegt sem ég hafði skráð mátti alveg missa sín og annað kom í staðinn og þá var ósk frá útgefanda um að hafa bókina fremur stutta og hnitmiðaða og sleppa óþarfa málalengingum,�?? segir Anna sem þekkir vel til í Vestmannaeyjum.

�??Einhverjar ferðir fór ég í sumar á milli Reykjavíkur og Akraness á Akranesferjunni með félögum vorum af Herjólfi, þeim Steinari Magnússyni og Halldóri Waagfjord, fór á Skagann að morgni og kom heim aftur að kvöldi og stuttar ferðirnar urðu einnig til að hugmyndir komust á flug og bættu bókina við frágang textans.

Að lokum má geta þess að svarthvíta myndin af mér með skegg á forsíðu bókarinnar var tekin í Esbjerg haustið 1977 er við vorum þar á henni Vestmannaey þegar við fengum flottromluna um borð og ég þurfti að endurnýja vegabréfið mitt sem hafði runnið út þá um haustið,�?? segir Anna að lokum.