Aðalfundur Ísfélagsins fór fram í síðustu viku og var vel sóttur, bæði í streymi og á staðnum.

Árið 2025 gekk vel hjá félaginu, bæði í bolfiski og uppsjávarfiski, þrátt fyrir að loðnuvertíð hafi brugðist. Velta félagsins nam 213 milljónum Bandaríkjadala og hagnaður var 25 milljónir dala.

Félagið fékk nýtt skip á síðasta ári þegar ný Heimaey kom í stað þeirrar gömlu. Miklar fjárfestingar voru einnig á árinu; meðal annars byggði félagið nýjan frystiklefa á Þórshöfn, fjárfesti í lausfrysti í Vestmannaeyjum og undirbjó rafvæðingu FES í Vestmannaeyjum, auk fjárfestingarinnar í nýju Heimaeyjarskipi.

Einar Sigurðsson, stjórnarformaður félagsins fór yfir árið og ytra umhverfi greinarinnar.

Vill fresta ESB-atkvæðagreiðslu

Í ræðu sinni sagði hann meðal annars að rétt væri að fresta atkvæðagreiðslu um aðild að ESB þar til tökum hefði verið náð á verðbólgu og atvinnuleysi. ESB-málið færi hvergi, enda ljóst á þessu stigi að Ísland væri ekki í stakk búið til að taka upp evru, sem oft sé kynnt sem helsti ávinningur aðildar.

„Ég er mjög hissa á því hversu litlar áhyggjur stjórnmálamenn í öllum flokkum virðast hafa af stöðunni. Atvinnuleysi hefur alltaf verið eitur í beinum Íslendinga og þótt það sé nú mest meðal útlendinga hafa þeir sem hingað koma til að vinna lagt mikið til samfélagsins. Að skeyta engu um þann hóp er ósanngjarnt.

Hitt stóra áhyggjuefnið er að verðbólgan er há og ekkert bendir til að hún fari lækkandi. Það verður að ná henni niður til að lækka vexti. Á sama tíma verðum við að horfast í augu við að innistæðulausar launahækkanir hafa ýtt undir verðbólgu. Það bitnar líklega minnst á lægst launaða hópnum, en ég velti því upp hvort gera ætti skammtímasamninga án launahækkana. Það er þegar búið að taka út framtíðarlaunahækkanir, með tilheyrandi afleiðingum,“ sagði Einar.

Gagnrýnir þingmenn

Hann gagnrýndi einnig þingmenn í ræðu sinni. „Það eru sérstök vonbrigði hversu staðreyndalaus umræðan var og hversu auðvelt málsmetandi aðilum reyndist að tala gegn betri vitund, jafnvel eigin fyrri ummælum. Í meðförum þingsins versnaði frumvarpið fyrir sjávarútveginn í Suðurkjördæmi og Norðausturkjördæmi með breytingum sem meirihluti atvinnuveganefndar gerði.

Kannski felst lexía í þessu fyrir okkur sem hér störfum, að ekki sé hægt að treysta því sem þingmenn segja á fundum hér í Eyjum. Það virðist gleymast þegar þeir mæta til Reykjavíkur.“

Einar sagðist gera sér grein fyrir að orð sín væru hörð, en að tilefni hefði verið til. „Í veiðigjaldaumræðunni virtist engu skipta hvaða staðreyndum var haldið á lofti, því þeim var einfaldlega svarað með frösum. Þeir þingmenn sem við hittum, bæði í Reykjavík og hér í Eyjum, sögðu eitt hér en annað fyrir sunnan. Það er ekki heiðarlegt.

Það sem er enn alvarlegra er að frumvarpinu var breytt í meðförum þingsins með þeim hætti að það bitnaði enn frekar á okkur Eyjamönnum. Sama má segja um samgöngumál; hér tala menn digurbarklega en gleyma loforðum sínum þegar suður er komið.“

Bjartsýnn þrátt fyrir allt

Þrátt fyrir gagnrýni sagðist Einar bjartsýnn á framtíð sjávarútvegsins.

„Ég tel að stór fyrirtæki eins og Ísfélagið þurfi áfram að fjárfesta og styrkja reksturinn. Það hefur sýnt sig, til dæmis þegar loðna bregst, hversu mikilvægt er að hafa sterka stöðu í öðrum stofnum. Ef fyrirtæki ætla að vera í fremstu röð þurfa þau að fjárfesta. Sjávarútvegur er dýr rekstur og krefst mikillar fjárbindingar, sem nýtist best þegar kvótastaðan er sterk.“