Á þjóðhátíðinni eiga allir sínar hefðir, uppáhaldslög og minningar sem gera hátíðina einstaka. Við heyrðum í nokkrum Eyjamönnum og fengum þau til að svara nokkrum spurningum um þjóðhátíðina, tilhlökkunina, uppáhaldshefðirnar og það sem má ekki vanta í tjaldið.

Nafn: Svava Kristín Grétarsdóttir.

Fjölskylda: Ég á eina dóttur, Andreu Kristnýju Gretars.

Hvernig leggst Þjóðhátíðin í þig? Ég er alltaf jafn vandræðalega spennt fyrir þessu. Það er einfaldlega aldrei neitt sem toppar þessa helgi. Nú fæ ég líka að upplifa hátíðina aðeins öðruvísi, eins og í fyrra, eftir að við opnuðum Prýði. Það er mikil stemning í því líka að hitta allt skemmtilega fólkið sem leggur leið sína niður í bæ og kíkir á okkur þar.

Hversu oft hefur þú farið á Þjóðhátíð? Ég er á leiðinni á mína 36. Þjóðhátíð. Ég hef aldrei misst af hátíðinni og sé það ekki gerast.

Hvað stendur upp úr á hverju ári? Samveran með fjölskyldu og vinum. Að sitja í brekkunni, horfa yfir fallega Dalinn okkar og sjá hvað sjálfboðaliðarnir hafa enn eitt árið lagt á sig í óeigingjörnu starfi svo samfélagið geti notið hátíðarinnar saman. Ég verð alltaf jafn orðlaus yfir fegurðinni í Herjólfsdal.

Hver er uppáhalds Þjóðhátíðarhefðin? Reykti lundinn, pylsupartýið og pelsapartýið hjá bróður mínum.

Hvert er uppáhalds Þjóðhátíðarlagið? „Takk fyrir mig“ með Ingó. Þetta er algjört gæsahúðarlag, sungið sem þakklæti til okkar Eyjamanna fyrir þessa mögnuðu hátíð. En því miður er þetta eina lagið sem hefur aldrei fengið að hljóma í Dalnum. Ég vona innilega að við getum einhvern tímann þakkað fyrir okkur til baka og leyft brekkunni að syngja með þessu fallega lagi.

Hvað má ekki vanta í hvíta tjaldið? Púðursykur, Jameson, kaffi og rjóma.