EF KVÓTASKERÐING stjórnvalda á þorski samkvæmt tillögum Hafrannsóknastofnunar gengur eftir í þrjú ár eins og ætlað er a.m.k. þá nemur skerðing tekna og efnahagsleg áhrif um 10 milljörðum króna aðeins Vestmannaeyjum, þessari stærstu verstöð landsbyggðarinnar. Bæjarstjórn Vestmannaeyja brást skjótt við og lét vinna mjög faglega úttekt á áhrifum skerðingarinnar og bauð síðan upp á viðræður við stjórnvöld til þess að flýta því að gripið yrði til mótvægisaðgerða og óvissa lágmörkuð. Bæjarstjórnin sendi mjög greinargóðar tillögur og hugmyndir til að vinna úr í slíkum viðræðum og þær voru síður en svo kröfuharðar.

Metnaðarfullar og bráðsnjallar hugmyndir
   Þessar hugmyndir sem Elliði Vignisson bæjarstjóri kynnti vörðuðu Hafrannsóknastofnun, eflingu Matís ohf. í Eyjum, eflingu Fiskistofu í Eyjum, og uppbyggingu Nýsköpunarmiðstöðvar Íslands í Vestmannaeyjum. Einnig uppbyggingu þróunarseturs fyrir stafræna framleiðslutækni með tilliti til nýsköpunar í Vestmannaeyjum,uppbyggingu stofnunar Sæmundar fróða í Vestmannaeyjum, rannsókna- og fræðslustofnun um hvaðeina sem lýtur að sjálfbærri þróun og eflingu þverfræðilegs samstarfs og rannsókna innan Háskóla Íslands. Bæjarstjórn vakti athygli á því að Vestmannaeyjar sem stærsti útvegsbær á Íslandi hefur 30% hlutfall íbúa á bak við hvert opinbert starf í Vestmannaeyjum miðað við 14,6% á höfuðborgarsvæðinu. Þarna vilja bæjarstjórnarmenn hnykkja á með réttu.
Bæjarstjórn vill byggja upp miðstöð þorskrannsókna í Vestmannaeyjum í tengslum við rannsókna- og fræðasetur Háskóla Íslands í Vestmannaeyjum og veglegur vísir að þessu starfi er á siglingu til árangurs í samvinnu við Háskóla Íslands, Útvegsbændafélag Vestmannaeyja, Vestmannaeyjabæ og Stjörnu-Odda.

Bygging stórskipaaðstöðu getur ekki beðið
    Þá vill bæjarstjórn hefja nú þegar uppbyggingu stórskipahafnar í Eyjum, og enduruppbyggingu upptökumannvirkja sem urðu óvirk á síðasta ári þegar skipalyftan brotnaði með skip í sleða. Varðandi stórskipaaðstöðu liggur fyrir að næsta kynslóð flutningaskipa getur ekki nýtt sér þá hafnaraðstöðu sem er í Eyjum og slíkt gengur auðvitað ekki í stærstu verstöð landsins. Ríkisstjórn hefur tekið ákvörðun um að byggja Bakkafjöruhöfn og nýjan Herjólf en eftir stendur að uppfylla mjög afgerandi kosningaloforð um að ljúka forrannsóknum á jarðgangaleiðinni milli lands og Eyja. Fjármálaráðherra, 1. þingamaður Suðurkjördæmis, lofaði fyrir síðustu kosningar að þessu verkefni skyldi lokið, sama gerði núverandi viðskiptaráðherra, svo það er engin ástæða til þess að ætla að fjármálaráðherra hafi ekki forgang um efna loforðið og ljúka þessu verkefni til þess að eyða m.a. endalausri óvissu og kveða niður raddir um stórhættu í Vestmannaeyjum vegna mikillar eldvirknihættu. Kostnað má áætla um 60 milljónir króna. Þá vill bæjarstjórn efla framhaldsskólann í Vestmannaeyjum til muna á góðum grunni hans, og auk þess má nefna eflingu sýslumannsembættis sem gefur ýmsa möguleika, sérhæfingu Heilbrigðisstofnunar Vestmannaeyja, verðbætur í menningarog náttúrufræðihúsi, að bæta við þriðju áætlunarferðinni í flugi og síðast en ekki síst bendir bæjarstjórn Vestmannaeyja á mikilvægi þess að koma til aðstoðar einstökum útgerðum í endurmati á rekstrarforsendum við breyttar aðstæður. Þá telur bæjarstjórn brýna nauðsyn að leggja af byggðakvóta, línuívilnun og skerðing vegna samdráttar í rækju- og skelveiðum verði með öllu aflögð auk þess að veiðileyfagjaldið verði með öllu aflagt og til vara að gjaldið renni í viðkomandi sjóði sveitarfélaga til þess að mæta gríðarlegri tekjuskerðingu.
Þá hefur bæjarstjórn Vestmannaeyja fjallað um tekjuskiptingu ríkis og sveitarfélaga, fjármagnstekjuskatt og ýmis fleiri atriði.

   Grundvallaratriðið er auðvitað að stjórnvöld ræði þessi mál við sveitarfélög landsins. Engar mótvægisaðgerðir eru í raun marktækar áður en til slíkra viðræðna kemur. Fyrst þarf að velja verkefnin, áætla kostnað og forgangsraða, síðan taka af skarið. Vandinn er stór, en verkið þarf að vinna. Þessa vinnu væri hægt að vinna í stærstu dráttum á 6-8 vikum með festu og drifkrafti yfir landið allt með því að nýta stjórnmálamenn frá
Alþingi og sveitarfélögunum til fulls.

Höfundur er alþingismaður Sjálfstæðisflokksins í Suðurkjördæmi.