Í gær lauk rúmlega fimm vikna löngum leiðangri Árna Friðrikssonar sem hafði það megin markmið að meta magn og útbreiðslu makríls umhverfis Ísland og við Grænland. Verkefnið er hluti af sameiginlegum rannsóknum Íslendinga, Norðmanna, Færeyinga og Grænlendinga á dreifingu og magni helstu uppsjávartegunda í Norðaustur-Atlantshafi ásamt athugunum á magni átu og umhverfisþáttum á svæðinu. �?etta var sjöunda sumarið sem þessi leiðangur er farinn og í þriðja sinn sem Árni Friðriksson er fenginn til að rannsaka grænlenska hafsvæðið í þessum tilgangi, en 12 dögum var varið í rannsóknir þar. Í leiðangrinum fóru einnig fram hvalatalningar, en víðtækar hvalatalningar hafa staðið yfir í N-Atlantshafi frá því í júní sl.

Alls voru teknar 92 fyrirfram ákveðnar rannsóknastöðvar þar sem tekin voru stöðluð tog í efstu lögum sjávar með flottrolli til að meta magn makríls, en jafnramt voru framkvæmdar mælingar á umhverfisþáttum ásamt söfnun átusýna í háfa. Milli rannsóknastöðva var bergmálsgögnum safnað.

Framundan er frekari úrvinnsla á gögnum frá leiðangrinum og munu helstu niðurstöður hans verða kynntar seinna í sameiginlegri skýrslu þeirra aðila sem að leiðangrinum komu. Bráðbirgðaniðurstöður sýna mun meira magn og suðlægari útbreiðslu makríls sunnan við Ísland en undanfarin ár. �?á var makríll fyrir öllu Vestur- og Austurlandi í svipuðu magni og fyrri ár, en lítils var vart norður af landinu. Samkvæmt bráðabirgðaniðurstöðum er heildarmagn makríls á Íslandsmiðum meira en nokkru sinni frá því að athuganirnar hófust árið 2009.

Við Grænland var makríl að sjá á stærsta hluta rannsóknasvæðisins og náði útbreiðsla hans allt suður fyrir Hvarf. Makríllinn var þó á þessu svæði hnappdreifðari en fyrri ár og magn hans minna.

Síld fannst nokkuð víða á rannsóknasvæðinu, norsk-íslensk síld austur og norður af Íslandi og íslensk sumargotssíld fyrir sunnan og vestan. Norður af Íslandi var vart við töluvert magn norsk-íslenskrar síldar allt vestur að Horni, en svo vestarlega hefur síldin líklega ekki gengið síðan á 7. áratugi síðustu aldar. Skörun á útbreiðslu síldar og makríls var mest austan við land, en einnig töluverð á grunnslóð sunnan og vestan lands þar sem makríll var í bland við íslenska sumargotssíld. Í þessum leiðangri var minni áhersla lögð á að kanna útbreiðslu kolmunna en makríls og síldar, en hann er að öllu jöfnu að finna á meira dýpi en togað var á.

Líkt og fyrri ár fengust í leiðangrinum gagnlegar upplýsingar um útbreiðslu hrognkelsa í úthafinu. Hrognkelsi fengust víðast hvar á rannsóknasvæðinu.

Leiðangursstjórar í leiðangrinum voru Sigurður �?. Jónsson í fyrri hlutanum og Guðmundur J. �?skarsson í þeim seinni og skipstjórar voru Guðmundur Bjarnason í fyrri hlutanum og Kristján Finnsson í þeim seinni.