Á föstudaginn var Nói Bjarnason sjö ára í óvissuferð með bekknum sínum. Ferðin gekk vel en þegar Nói kom á frístund eftir skóla tók hann upp sprautu sem hann fann í göngunni Kom í ljós að hann hafði stungið sig á nálinni. Fjölskyldu Nóa var eðlilega brugðið og setti móðir Nóa, Tinna Tómasdóttir status á Facebook sem byrjaði svona:

,�?g fékk hringingu um miðjan dag á föstudag þar sem starfsmaður frístundaversins tilkynnir mér að sonur minn hafi fundið sprautu í gönguferð í skólanum og stungið sig á henni. Mér var eðlilega mjög brugðið og það fóru strax milljón hugsanir í gang í hausnum á mér,�?? sagði Tinna í samtali við Eyjafréttir. �??�?g brunaði með hann strax upp á sjúkrahús þar sem frábær læknir tók á móti okkur. �?ar var tekin blóðprufa þar sem gildin eins og þau eru í dag voru tekin og hann fékk mótefni gegn lifrabólgu b. Líkurnar á lifrabólgu c, lifrarbólgu b eða HIV eru litlar en þær eru fyrir hendi. Við munum hins vegar ekki fá að vita það með vissu fyrr en eftir sex mánuði hvort allt sé í lagi. Læknirinn setti sig strax í samband við smitsjúkdómalækni barna og annan smitsjúkdómalækni og ráðfærði sig einnig við Hjalta Kristjánsson heimilislækni á Heilbrigðisstofnun Suðurlands. Nú bíðum við bara eftir niðurstöðunni.�?�

Tinna fór með sprautuna til lögreglunnar sem er nokkuð viss um að þetta sé sterasprauta. �??�?annig að mér létti aðeins en maður veit aldrei hvort sá sem sprautar sterum í sig sé með smitsjúkdóm. �?að er nauðsynlegt að fólk sem notar sprautur hafi vit á því að farga þeim á réttan hátt. �?ess vegna skrifaði ég í rauninni þennan status á Facebook.�?� Tinna segist hafa velt því fyrir sér hvort hún ætti að segja frá þessu en hugsaði svo með sér að með því gæti hún forðað öðru barni frá því að lenda í þessu. ,,Við þurfum að ræða þetta við börnin okkar og fræða þau um hvað þetta getur verið hættulegt. Segja þeim að ef þau rekast á sprautur að láta þær algerlega eiga sig og segja fullorðnum frá svo að hægt sé að farga þessu á réttan hátt án þess að skaði hljótist af. �?ó svo að við búum í Vestmannaeyjum þá getur þetta alveg eins gerst hér eins og annars staðar.�?� Tinna veltir því fyrir sér hvort að það þurfi kannski að byrja með forvarnarstarf fyrir börn fyrr heldur en gert er í dag. ,,�?egar ég var krakki byrjuðu forvarnir í 7. bekk. �?að er bara alltof seint. �?að á að fara í alla bekki grunnskólans og fræða börnin um hættuna. Auðvitað er spennandi fyrir svona ung börn að finna sprautu úti, en þau gera sér ekki grein fyrir því hversu hættulegt það getur verið. �?etta atvik ýtir kannski aðeins við okkur og verður okkur víti til varnaðar. �?að er aldrei of varlega farið.�?�