Fyrir fjórum árum skrifaði ég pistil eftir að hafa orðið fyrir sárum vonbrigðum með að setning Þjóðhátíðar skyldi ekki fá pláss í fréttatíma RÚV. Í gærkvöldi rifjaðist sá pistill óneitanlega upp.

Í Herjólfsdal fór fram fjölmenn og hátíðleg setningarathöfn í einstöku veðri þar sem Guðrún Karls Helgudóttir, biskup Íslands, flutti hugvekju. Þúsundir hátíðargesta mættu í sínu fínasta pússi til að marka upphaf Þjóðhátíðar og skapa þá stemningu sem gerir þessa helgi svo einstaka.

Við búum í Vestmannaeyjum en höfum um verslunarmannahelgina skipt á íbúð við dóttur okkar og hennar fjölskyldu, sem búa í Garðabænum. Þau njóta nú Þjóðhátíðar í Eyjum á meðan við erum á höfuðborgarsvæðinu. Í gærkvöldi vorum við svo í veislu hjá syni okkar og tengdadóttur í Grafarholtinu. Þegar fréttatími RÚV hófst biðum við eftir að sjá myndir frá Herjólfsdal og setningu Þjóðhátíðar. .

Fréttatíminn leið aftur án frétta frá Eyjum. Vonbrigðin voru vissulega til staðar en af fenginni reynslu voru þau minni en fyrir fjórum árum. Maður lærir með tímanum að stilla væntingunum í hóf.

Samt situr eftir sama spurningin: Af hverju fær einn stærsti, og rótgrónasti menningarviðburður landsins ekki eðlilegan sess í fréttum ríkismiðilsins?

Það er ekki verið að biðja um sérstaka meðferð eða lofgjörð. Aðeins að hátíð sem dregur til sín tugþúsundir gesta, byggir á meira en aldargamalli hefð og markar verslunarmannahelgina fyrir stóran hluta þjóðarinnar fái þá umfjöllun sem ætla mætti að sjálfsögð væri.

Þjóðhátíð er ekki aðeins vinsæl útihátíð. Hún er einn mikilvægasti menningarviðburður þjóðarinnar þar sem meira en aldargamlar hefðir eru hafðar í heiðri. Hvítu tjöldin sem rísa í Herjólfsdal á hverju ári, hátíðleg setningin, brennan á Fjósakletti, Brekkusöngurinn þegar tugþúsundir syngja saman og blysin sem lýsa upp brekkurnar á sunnudagskvöldi eru orðnir órjúfanlegur hluti af íslenskri menningarsögu. Kynslóðir Íslendinga hafa komið saman í Herjólfsdal til að halda þessum hefðum á lofti og skapa minningar sem lifa áfram. Það eitt ætti að duga til þess að viðburðurinn eigi sjálfsagðan sess í fréttatíma ríkismiðilsins.

Kannski kemur sú umfjöllun í kvöld, væntingar í hófi en við bíðum og vonum.

Ómar Garðarsson, fyrrverandi ritstjóri Eyjafrétta.